poniedziałek, 26 listopada 2012

gwiazdkowa bajka dla KotaZapieckowego

ponieważ czarodziejka nade wszystko lubiła Boże Narodzenie przedłużała sobie radość uroczyście obchodząc adwent. piekła wtedy ciasteczka przeróżne a pierniki to już był cały rytuał. zdobiła domek girlandami. gałązkami. wstążkami i kokardami. bombkami. koniecznie szklanymi. pobrzękującymi dźwięcznie. plastikowych nie lubiła. a zaczynała od przygotowania wieńca adwentowego.
i tak dziś właśnie gdy zapadał wczesny jesienny zmrok rozłożyła na stole przyniesione z ogrodu świerkowe
 i cisowe gałązki. ze strychu zniosła pudło z napisem "adventskranz" i wyjmowała z niego wstęgi bombki złocone szyszki i orzechy. z wielkiego słoja wyciągała rumiane lekko podsuszone rajskie jabłuszka. Kot przypomniał sobie jak cieszyła się i podskakiwała z radości gdy dostrzegła w okolicy ich domku drzewo oblepione tymi jabłuszkami....... potarł łapą oko wzruszone i wiedziony kocią potrzebą zabawy - pacnął orzecha. zajrzał pod gałązkę. ogonem bombki przegarnął. i znalazł wstążkę. piękną. czerwoną ze złoconymi brzegami. dłuuugą i szeroką. marzenie..... w jednej chwili zaplątał się w nią cały.
- broisz Kocie.... - westchnęła czarodziejka biorąc się za odplątywanie Zapieckowego.
- ubiem omżeczki - wysapał Kot przez tasiemkowe zawoje na mordce.
- wiem że lubisz wstążeczki. ale ona mi potrzebna do oplecenia wieńca. a nie kota.
- y ożesz em pieszyć?? yle o abawy esze.... - niecierpliwił się zwierz.
- nie mogę się spieszyć zanadto bo misternie się zaplątałeś a do zabawy to masz kulki z dzwonkami
i kocimiętkowe myszki a nie ozdoby świąteczne. żeby ci się nie nudziło - opowiem ci bajkę o świecach z wieńca adwentowego. chcesz??
- yhy.... - mruknął KotZapieckowy. bo lubił jej bajki. lubił jej głos. lubił słuchać gdy opowiadała.
- na wieńcu adwentowym są zawsze cztery świece. nie tylko dlatego że adwent trwa cztery tygodnie i co tydzień zapala się jedną świecę więcej. aż w Wigilię palą się wszystkie cztery. każda z nich ma swoje imię i swoje znaczenie. dawno dawno temu siedziałam przy stole sama. na środku stał wieniec adwentowy a na nim paliły się cztery świece. wokół było całkiem cicho. tak cicho że usłyszałam jak świece zaczęły mówić.
pierwsza świeca westchnęła i powiedziała: "na imię mi Pokój. moje światło świeci ale ludzie nie dbają o Pokój. oni nie chcą mnie więcej...". jej światło stawało się coraz mniejsze aż w końcu zgasła zupełnie.
druga świeca zamigotała i powiedziała: "nazywam się Wiara. ale jestem zbyteczna. ludzie nie chcą o Bogu nic wiedzieć. nie ma już sensu bym dalej płonęła". lekki powiew przemknął przez pokój i druga świeca zgasła.
wtedy cichutko i smutno odezwała się trzecia świeca tymi słowy: "na imię mi Miłość. nie mam już sił płonąć. ludzi już nie obchodzę. oni myślą tylko o sobie a nic a nic o tych których powinni kochać." i z ostatnim mrugnięciem także jej światło zgasło.
zrobiło mi się smutno. jakże tak.... - bez światła świec?? bez ich ciepła i przyjaznych błysków??
- i co zrobiłaś czarodziejko?? użyłaś magii?? - zapytał KotZapieckowy któremu czarodziejka zdołała już uwolnić mordkę z wstążkowych oplotów.
- nie wierć się..... nadal wyglądasz jak świąteczny baleronik.... - zaśmiała się czarodziejka.
- no troszkę się poprawiłem na twojej kuchni - mruknął Kot oblizując się na wspomnienie dzisiejszego obiadu. i sernika na podwieczorek. "ciekawe czy jeszcze choć kawałek został" - pomyślał Kot.
- został jeśli nie pożarłeś całego sernika - odpowiedziała czarodziejka. czytanie w myślach szło im coraz lepiej.....
- zanim go pożrę - opowiedz co się stało ze świecami. zgasły już trzy. wszystko umarło bezpowrotnie??
 i Pokój i Wiara i Miłość?? - dopominał się Kot.
- e.nie. zeszło z Nieba Dzieciątko. spojrzało na świece i zapytało: "czyż nie powinnyście nadal płonąć jasno
a nie zagasłymi być??" i rozpłakało się rzewnie.
odezwała się na to czwarta świeca: "nie bój się Maleńki. dopóki ja płonę - możemy zawsze pozostałe trzy świece zapalić. jam jest Nadzieja!!".
wzięło Dzieciątko drzazgę i płomieniem Nadziei zapaliło Pokój Wiarę i Miłość.
gotowe!! - czarodziejka skończyła opowieść i rozplątywanie Kota.
- przynieść ci kawy?? - zapytał Zapieckowy poprawiając zmierzwione futro.
- przynieść. i sernika też. w spiżarni jest. bym chociaż spróbowała żarłoku - zaśmiała się.
- a nie stoi za wysoko?? - zapytał Kot.
- dla ciebie nie ma "za wysoko" - odpowiedziała dziewczyna patrząc jak oddala się w stronę spiżarni niemal dwumetrowy chłopak.
magia świąt...... ;)

fot. pochodzi ze strony:
http://www.bankier.pl/lifestyle/wiadomosc/wience-wianuszki-swiateczne-dekoracje-2262673.html


poniedziałek, 15 października 2012

cud na szklanej górze

w roli KotaZapieckowego wystąpiła Bella Hmyk ;)
i stało się tak że szklana góra porosła drzewami kwiatkami kolorowymi i różnymi chaszczami.
a KotZapieckowy pilnował by ogień w piecu zawsze się palił bo czarodziejka łatwo marznie i kawą sam już się zajmował :)
po kociemu ją robił ale doprawiał tak serrdecznie wiarą nadzieją i miłością że nijak dało się na niego gniewać......
dlatego z wypraw dalekich czarodziejka chętnie do domu wracała. bo czekało na nią ciepło. kawa. Kot.

i coraz częściej w kociej mordce widziała męskie rysy......

sobota, 14 lipca 2012

miłość żal i łzy

"czarodziejka_at_work" by eMcE
tylko ten kogo się kocha najmocniej może poranić najbardziej.
bo wpuszczony jest wprost do serca.
ma dostęp do najdelikatniejszej naszej części.
trzeba bardzo kochać by wyleczyć rany swoje i cudze.....
daję wam czarodziejski pył i motylki do brzuszków. by łatwiej było. kochać.
KotZapieckowy śpi. i rozpycha się jak zwykle. i mruczy. i grzeje. nie ma ran. ma czarodziejkę.

poniedziałek, 9 lipca 2012

mmrru mmrru mmrru czarodziejko…..

czarodziejka ledwo dowlokła się do sypialni i bezwładnie opadła w pościel…. sprzątanie kuchni po tym jak rankiem wybuchła specjalna mieszanka przeciwbólowa dla złamanych serc a wczoraj wykipiała galaretka własnej roboty z czerwonych świeżutkich prosto z krzaka porzeczek i nikt nie miał już siły się odkleić i posprzątać - było katorżniczym wręcz zajęciem….. do tego ten ból brzucha….. cóż – czarodziejek też kobiece dolegliwości nie omijają. może nawet są silniejsze. przecież czarodziejki są mega-ultra-kobiece. do tego czują o wiele mocniej. wszystko.
tak sobie rozmyślała niezbyt wesoło gdy przez okno wskoczył do sypialni KotZapieckowy. też chciał odpocząć po tym jak od rana podlewał ogródek i przeganiał nornice i krety coby marchewek czarodziejkowych nie podgryzały. spojrzał na zmęczoną buzię dziewczyny i w jej oczach wyczytał tylko „Kocurratuj….”. koci instynkt nakazał mu natychmiast się przytulić. pomiział futrzastą mordką twarz czarodziejki. poczuł jak bardzo boli ją głowa i oko. otulił bolące miejsca swoim kocim ciałem.
i  rozmruczał się głęboko. dotyk jej dłoni  głaskanie i wsuwanie paluszków w futro dodatkowo go zachęcały i wzmacniały mruczenie. bezwiednie wiedziony kocimi atawizmami poruszał łapkami udeptując ramię dziewczyny. wstydził się strasznie bo i zapluł się niemożebnie przy tym ale czarodziejka przecież wiedziała że koty-tak-majo-i-już. więc już nie zważając na nic przytulił się mocno ciamkał jej skórę i grzał i mruczał mruczał mruczał…… wiedział dobrze że kocie mruczenie leczy. żadna tam „kocia skórka”….. tych zresztą co wierzą że „kocia skórka” uzdrawia trzeba by samych ze skóry pasami odzierać… barbarzyństwo…. zdrowotnie działa tylko żywy prawdziwy kochany i szczęśliwy rozmruczany kot. bo kocie mruczenie ma takie same drgania jak zdrowa komórka. i metodą rezonansu te drgania przenoszą się z kota w człowieka. i chore rozedrgane nerwowo ludzkie komórki zaczynają współgrać z kocim mruczeniem. uspokajają się. zdrowieją. "żadna magia prouszi panstFFa – myślał KotZapieckowy – ino czysta fizyka”.
a czarodziejka spała. oddychała równo i spokojnie.  rysy twarzy wygładziły się i znikało zmęczenie.
i KotZapieckowy zasnął…..
gdy otworzył oczy był znowu człowiekiem. siedział w samochodzie. żadne tam czerwone porsche cabrio….. zwykłe duże rodzinne auto. takie które pomieści zakupy na cały tydzień i ekwipunek na wypad w nieznane. które zawiezie bezpiecznie do celu.
i właśnie jechał. gładka szosa wśród pól prowadziła wprost na zachodzące słońce. piękny wczesny letni wieczór. czuł się tak dobrze. spokojny. pewny siebie. wiedział dokąd zmierza.
spojrzał w prawo. obok niego siedziała Ona. jego żona. spokojnie wpatrzona w dal. krótka biała spódniczka nie zasłaniała zgrabnych nóg. położył dłoń na jej udzie i rzucił okiem we wsteczne lusterko. na tylnej kanapie spała dziewczynka.  jedną łapką przytulała do siebie pluszowego kota a w drugiej powoli rozpuszczała się niedojedzona czekoladka.
poczuł jak dłoń kobiety gładzi jego rękę. odwrócił ku niej twarz i napotkał spojrzenie szczęśliwych zielonych oczu.
poczuł że to jest TO. poczuł się szczęśliwy. spełniony.
otworzył kocie oczy. zobaczył długie zgrabne nogi. spojrzał wyżej i napotkał roześmiane zielone oczy.
- chodź Kocisko obiadek przygotować. gorąco dziś…. co powiesz na sałatkę z pomidorków brokułka i jajek??  w sosie czosnkowym. chcesz? – zapytała czarodziejka.
moje natchnienie i rozmruczenie i pocieszenie:
Ludwiczek i Szymonek
fot.Hanna
- chcę żeby mój sen się spełnił – powiedział do niej i potruchtał w lekkich kocich podskokach do kuchni. uwielbiał z nią gotować……
poszła rozradowana za nim. przecież znała jego myśli i sny…..

wtorek, 3 lipca 2012

dlaczego umarła Czarna Dama a Rycerz WmR jej nie pomógł

- czarodziejko…. – zaspana poczuła na nodze pukanie miękką łapą.
- co KocieZapieckowy?? – zapytała futrzaka gramolącego się na łóżko i moszczącego się obok niej.
- męczy mnie coś…… - odpowiedział Kot kładąc łeb na jej brzuchu. jakoś tak niespecjalnie…. żeby być pod ręką w razie gdyby go chciała pogłaskać.
- prosiłam żebyś nie jadł tyle tej zapiekanki szparagowej…… - zaniepokoiła się że znowu Kota męczy hmm biegunka……
- nie nie…. twoją zapiekankę szparagową uwielbiam i nic co gotujesz mi nie szkodzi….. no chyba że zjem za dużo – przyznał samokrytycznie Kot i oblizał się na wspomnienie wczorajszej kolacji. szczerze powiedziawszy zjadłby więcej. gdy ONA gotowała…. mmrru!! smakowało szalenie i mógł jeść i jeść i jeść…. i nic nie szkodziło. nawet gdy najadł się do wypęku. po dziurki czarnego długiego nosa – rozmyślał.
- masz wyjątkowo długi nos jak na kota…. – szepnęła czarodziejka i położyła swój wskazujący palec na kocim nosie. pasował akurat….
- bo ty jesteś na moją miarę poskładana a ja na twoją – mruknął zadowolony Kot spod palca. czuł jak ostry długi paznokieć w kolorze nazwanym na cześć jej ulubionych czekoladek „after eight” drapie lekko jego czoło. rozmruczał się bezwiednie i serdecznie……
- Kocie…. KOOOCIE…. co cię męczy więc?? mów….
- dręczy mnie ciągle śmierć Czarnej Damy i Rycerza Wielkiej Mocy Rycerskiej…. dlaczego tak się stało?? dlaczego nie udało ci się im pomóc?? tracisz moc??
- nie Kociołku… nie tracę mocy. tylko magia nie działa tak że „pstryk” i się staje. gdy ktoś przychodzi do mnie po magiczną pomoc musi naprawdę wiedzieć i czego chce i bezwzględnie musi chcieć to zrobić. inaczej nie zadziała żadna magia. a w związkach to działa tak że chcieć muszą oboje. jeśli tego nie ma to choćbym na rzęsach stanęła i uszami zaklaskała – nie pomogę. i całą moją magię można o kant odwłoka potłuc – zacytowała swoją ulubioną pisarkę Joannę Chmielewską.
- więc co się tam naprawdę stało??
- pamiętasz śp Rycerza?? tak naprawdę był stary brzydki i nieszczęśliwy choć kobietom obcym jawił się jako piękny mężczyzna -  "ciacho". naprawdę miał problemy bardzo głębokie a do tego przez te flirty i oddanie obcym swojej miłości  stracił to co podtrzymywało jego urodę - Czarną Damę. jej miłość istniała dzięki jego miłości i odwrotnie. a gdy on zaczął rozmieniać to uczucie na drobne – stracił siły by kochać swoją żonę. to dzięki niemu ona żyła. to dzięki niej on był piękny i młody.
"wszystko co kocham.. prawda" by eMcE
fot. Dora
- ano. – westchnął Kot. ukradkiem łypnął na czarodziejkę. jakaż ona piękna…. pomyślał. te oczy przepaściste zielone. zawsze jakby zapłakane a jednocześnie tak pięknie potrafiące się uśmiechać….
- Kocisko – przywołała go do rzeczywistości czarodziejka – chcesz wiedzieć to słuchaj. Rycerz zdradzał. flirtował. w oczach innych kobiet się przeglądał. ale to nie była Prawda.  Prawda o nim była w sercu Czarnej Damy. kiedyś sam jej powiedział „wszystko co kocham…. PRAWDA”. to co dawały mu inne było tylko erzacem. dość podłej jakości w dodatku. bo tamte kobiety były śmiertelniczkami. były zwykłe. a Rycerz był magiczny i magicznej kobiety potrzebował. one nie dawały mu poczucia szczęścia bo wiedział że to nieprawda. a nieszczęśliwy się starzał. jednocześnie czuł że swoją żonę zawodzi. ale nie potrafił się z tego kręgu wyrwać. zadręczał się ale nie mógł z tym nic zrobić. patrzył w lustro i sam widział jak źle i staro wygląda. ale…. spójrz na to zdjęcie – zrobiła je Czarna Dama w chwili gdy Rycerz czuł że jeszcze wszystko może się zmienić. że ją kocha i da sobie radę. ona wtedy zapomniała o tym co było złe. zrobiła zdjęcie swojego ukochanego męża. co widzisz??
- jest piękny młody i szczęśliwy – stwierdził KotZapieckowy zadziwiony. innego znał przecież Rycerza Wielkiej Mocy Rycerskiej. agresywnego. złego. tak złego że Kot czuł potrzebę bronienia przed nim czarodziejki.
- a widzisz Kocie. tylko Czarna Dama widziała go takim i znała naprawdę i tylko przy Czarnej Damie on był prawdziwy. ona zresztą przy nim też. byli sobie przeznaczeni. bez siebie żyć nie mogli ze sobą już nie potrafili. potrzebowali pomocy.
- czarodziejko a może ktoś rzucił na nich urok?? – zapytał Kot.
- oczywiście – odpowiedziała zdecydowanie.
- nie mogłaś pomóc?? – zdziwił się Kocurr.
- pomogłam na ile mogłam. powiedziałam Rycerzowi całą prawdę. Czarnej Damie  nie wierzył. ona mówiła mu to samo co ja. ale uważał że go przestała kochać i już nie umie z nim rozmawiać. że już straciła zdolność czytania w jego duszy. a było wręcz przeciwnie. nadal widziała Prawdę w jego duszy i sercu. tylko że ta Prawda jemu nie pasowała. jego umysł tę Prawdę wypierał. łatwiej mu było maskować tę Prawdę kłamstwami obcych. karmił te kobiety kłamstwami – kłamstwa w zapłacie dostawał. skoro on ich naprawdę nie kochał – jakże one mogły kochać jego?? jak mógłby z kimkolwiek na bazie kłamstwa zbudować szczęśliwy związek??
- sie-nie-da – bez zastanowienia odparł Kot.
- dałam Rycerzowi nawet świecę za pomocą której miał wypędzić Zło z ich życia z Czarną Damą.
- i co??
- nico. nie miał czasu jej użyć. – parsknęła czarodziejka. strata przyjaciółki ciągle bolała ją mocno i miała żal do Rycerza. poza tym nie lubiła marnowania swoich wysiłków. – a jeśli nie ma się czasu dla ukochanej osoby i nadal woli się go tracić z innymi no to sory-Batory. nawet magia silniejsza od mojej na nic się zda.
te flirty nie dały Rycerzowi niczego lepszego niż miał. - kontynuowała - w żaden sposób nie poprawiły mu samopoczucia. był tylko po wierzchu nowy i ładny a w środku już całkiem zepsuty. a Czarna Dama czuła się zdradzana. niepotrzebna. niekochana. zniknęła.
- nikt nie mógł im pomóc…..
- nie. na pomoc było za późno. on już nie chciał. ona nie miała sił więcej prosić. jej najsilniejszy sposób – Miłość – zawiódł. nie miała po co żyć.  – łzy popłynęły po policzkach czarodziejki.
- zrobię ci kawy – powiedział KotZapieckowy i liznął łzę czarodziejki.
była gorzka. gorzka jak żal i stracone nadzieje Czarnej Damy.

sobota, 30 czerwca 2012

pożegnanie Czarnej Damy

Czarna Dama umarła. udręczona poczynaniami Rycerza Wielkiej Mocy Rycerskiej któremu niestety nie pomogła kuracja czarodziejki. bo żeby magia zadziałała trzeba tego chcieć. widocznie jemu nie zależało. czarodziejka liczyła się z tym i z całych sił zrobiła co mogła. ale niestety – do zamkniętych serc trafić się nie da. a Rycerz o otwarcie serca nie prosił. nie mogła więc tego zrobić. by magia działała trzeba też wiedzieć CZEGO się chce…..  
czarodziejce bardzo brakowało przyjaciółki. Czarna Dama była co prawda duchem ale i duchy odchodzą na zawsze. siedziała więc czarodziejka skulona na progu swojego domku o zielonych okiennicach i szykowała płatki róży na konfiturę do ciast. KotZapieckowy uwielbiał pączki z  konfiturą różaną. tak więc cierpliwie i starannie wycinała białe gorzkie części płatków a łzy kapały jej na spódniczkę. KotZapieckowy leżał u jej stóp i patrzył zaniepokojony w jej oczy. ze smutku czarodziejka nie jadła. zupełnie jak Czarna Dama. Kot bał się że jego czarodziejka zniknie jak ona.
- nie bój się Kocie Mój….. dopóki jesteś – nie zniknę. jest mi tylko strasznie żal i bardzo bardzo smutno…. to żałoba Kocie….. twoja obecność łagodzi ból. wspieraj mnie….. – mówiła i gładziła lśniącą sierść.
uniosła głowę znad różanych płatków gdy usłyszała charakterystyczny silnik czerwonego porsche. poczuła ukłucie w sercu….. jakże nienawidziła tego typa…. Kot wyczuwszy zdenerwowanie dziewczyny rzucił się do wysiadającego z samochodu Rycerza Wielkiej Mocy Rycerskiej.
- zabiłeś ją!! jak śmiesz tu się pokazywać?? – krzyczał.
- spierdalaj pchlarzu!! – wrzasnął Rycerz i kopnął Kota tak mocno że zwierzę upadło.  KotZapiecowy miauknął boleśnie. ślepa furia zalewała Rycerzowi oczy i mężczyzna zamierzył się do następnego mocniejszego kopniaka. STOP!! – krzyknęła czarodziejka machnięciem ręki rzucając zaklęcie. Rycerz zamarł w bezruchu a ona biegła do swojego Kota. miska z różanymi płatkami spadła z progu rozsypując zawartość. kobieta upadła na kolana przy nieprzytomnym zwierzęciu. drżącymi dłońmi delikatnie sprawdzała czy nie ma złamań. wzięła Kota na ręce i podniosła. przytulając go patrzyła nienawistnie na Rycerza tkwiącego w bezruchu.
- teraz wysłuchasz co mam ci do powiedzenia. – wysyczała wściekle do niego. - dotrze. nie musisz chcieć. mój gniew jest najsilniejszą magią. zabiłeś moją przyjaciółkę. osobę najniewinniejszą z niewinnych. kochała cię. najbardziej w świecie kochała CIEBIE!! a ty ją zdradzałeś. zabijałeś w niej po kolei Wiarę Nadzieję Miłość. a bez tego nie była w stanie żyć. – nabrała tchu by mówić dalej.
- podrywałeś sobie te baby… uwodziłeś… rozkochiwałeś w sobie. dla nich byłeś bohaterem. przedstawiałeś się jako wzięty pogromca smoków. rozchwytywany i bogaty. o szerokich możliwościach i wysoko postawionych kontaktach. piękny i zadbany. czuły troskliwy. i tak bardzo bardzo samotny…. spragniony Prawdziwej Miłości. poszukujący tego uczucia. porzucony przez złą kobietę. mitoman…. – parsknęła zjadliwie. - masz choć pojęcia cień jak bardzo to bolało twoją żonę?? wiedziała co robisz. wiedziała skąd to ci się bierze. nie na darmo jest…. była….. duchem…. tylko Czarna Dama znała prawdę. wiedziała kim jesteś naprawdę. przyjrzyj się sobie. prawdziwemu!! prawo jazdy i samochód straciłeś już dawno – strzeliła palcami i czerwone porsche stanęło w płomieniach.  elegancki i zadbany?? wypielęgnowany?? piękny zachwycający mężczyzna?? – kolejny pstryk i zniknęły z Rycerza eleganckie modne ciuchy. stał w przykrótkich brudnawych dżinsach maławej koszulce i starych podniszczonych butach. zamiast młodej pięknej twarzy o wielkich oczach i z fantazyjnie wygolonym wypielęgnowanym  zarostem pojawiła się zmęczona zarośnięta pomarszczona gęba zawiedzionego wymęczonego starca. – popatrz na siebie……. TO widziała Czarna Dama. – skinieniem dłoni czarodziejka przywołała lustro i postawiła je przed Rycerzem. – widziała ciebie takiego. znosiła twoje niehumory. i kochała. kochała takim jakim jesteś. i ciągle chciała ci pomóc. odbudować w tobie to wszystko co zabrały ci porażki życiowe które doprowadziły cię do obecnego opłakanego stanu. bo był czas gdy byłeś dla niej cudem i spełnieniem. tym o kim marzyła. Wiarą Nadzieją Miłością. Życiem!! karmiłeś ją kłamstwami czy naprawdę ją kochałeś?? łorewer…. nie doceniłeś starań. obarczałeś ją winą za rozpad waszego związku. oskarżałeś o przyczynienie się do twoich nieszczęść. zapadłeś się w te miłostki. szukałeś sobie nowego lepszego miejsca u innej kobiety?? spory przerób… - westchnęła czarodziejka sarkastycznie. – i tak bardzo ją tym wszystkim zawiodłeś i poraniłeś że umarła. z żalu. zadręczyłeś ją!! a ona potrzebowała tylko miłości i absolutnej wierności…… troski i dbałości o wasz związek. o nią. przecież była kobietą. silną dającą sobie radę ale jednak istotą delikatną i kruchą. i gdy twoja kobieta mówi ci że czuje się źle chora i zmęczona – nie możesz mówić „a co ja ci na to poradzę. też mi źle”. wystarczy przytulić. zadbać. zaprowadzić do lekarza. nie kazać jej chorej i zmęczonej biegać po przychodniach i umawiać na wizyty w trosce o twoje zdrowie. to TY byłeś mężczyzną w tym związku!! – zamilkła patrząc w przygasłe przerażone oczy Rycerza. czuła jego strach.
- kochałem ją…. – wykrztusił mężczyzna.
- ta. – prychnęła wściekle czarodziejka. – dobrze ujęte: czas przeszły średnio dokonany. bo tak naprawdę kochałeś i nienawidziłeś tylko siebie. sobie zostawiałeś miłość  Czarną Damę znienawidziłeś.
po chwili milczenia mówiła dalej:
- KotZapieckowy miał rację nienawidząc cię i odpędzając od nas. szkodzisz nam. ty jesteś szkodnikiem. tylko niszczysz. nie ma dla ciebie miejsca w naszym świecie. niemal zabiłeś mojego Kota!! wszystko co kocham!! ty się nigdy nie poprawisz. więc musisz zniknąć!!
Rycerzu Wielkiej Mocy Rycerskiej  zgiń przepadnij!! – krzyknęła czarodziejka a jej drobna dłoń mocno uderzyła Rycerza w twarz.
patrzyła chwilę jak Rycerz Wielkiej Mocy Rycerskiej robi się coraz bardziej przezroczysty i nijaki.
dmuchnięciem usunęła jego cień i dopalające się resztki czerwonego porsche.
z ciężko oddychającym KotemZapieckowym w objęciach weszła do swojego domku. położyła go delikatnie na kanapie i głaszcząc czule naszeptywała do ucha uzdrawiające zaklęcia. odbierała ból. dawała życie.
gdy oddech Kota się wyrównał i czarodziejka poczuła bijące od niego ciepło – otuliła go ulubionym kocykiem i poprawiła głowę na granatowej podusi. pocałowała czule koci łeb i poszła szykować się na pogrzeb przyjaciółki.
włożyła granatową bluzeczkę w beżowe groszki… białą spódnicę….  beżowe pantofle na wysokim obcasie. spojrzała czy zielony lakier na paznokciach nie wymaga poprawek. umalowała się starannie i mocno. rozpuściła długie jasne włosy. wziąwszy do ręki wesołą torebkę w kolorze mandarynki – ukochanego owocu Czarnej Damy – udała się pożegnać przyjaciółkę.
spoczywaj w pokoju Czarna Damo……
[*]


sobota, 2 czerwca 2012

naleśniki z okruszkami w oczekiwaniu na Szklaną Dziewczynę

- co tak pachnie?? - zapytał KotZapieckowy wskakując na szafkę kuchenną.
- masz czyste łapy czy znowu w coś wdepnąłeś?? - zainteresowała się z kolei czarodziejka.
- czy mogłabyś raz po prostu odpowiedzieć na pytanie?? - prychnął zdenerwowany z lekka kocur.
- nie. - odparła czarodziejka. - moje myśli podążają swoim torem i nie powinnam im przerywać biegu. naucz się mnie po prostu słuchać Kocie.
- staram się... - mruknął Kot. - mam czyste łapy i co tak pachnie?? - wymruczał a po wąsach skakały mu iskierki zdenerwowania.
- naleśniki z okruszkami. będziemy mieć gościa.
- okruszki to to ciasto co tak ładnie pachniało i miało w środku taki wielki zakalec?? - dociekał Kot. być może lekko złośliwie. może nie złośliwie ale z domieszką kociej ironii. w każdym razie zaglądał zaciekawiony z lekka nieufnie do dzbana z ciastem a wąsy mu drgały.
- no to. to. co pachniało ładnie i się nie przepiekło. całkiem. i szkoda było wyrzucić. - mówiła czarodziejka.
- bo by się leśne zwierzęta pochorowały... - przyzłośliwił Kocur.
- ok. to nie dostaniesz. - i schowała talerzyk do szafki.
- chcę chcę!! chcę dostać!! tylko posyp jeszcze cukrem..... pachnie tak ładnie..... - mruczał Zapieckowy łagodząco i łasił się do łokcia dziewczyny próbując chapnąć świeżo zdjęty z patelni naleśniczek.
- bo dostaniesz ścierką - czarodziejka odsunęła koci pysk od naleśników. - zaraz ci nałożę. tylko najpierw naszykuj filiżanki i herbatę wyciągnij. tę z przyprawami. twoją ulubioną. niedługo przyjdzie Szklana Dziewczyna.
- skąd wiesz?? przeczuwasz?? - zapytał KotZapieckowy i nie spuszczając z oka naleśniczków wziął się za wyciąganie filiżanek.
- nie. słyszałam brzęk tłuczonego szkła. pewnie znowu ktoś niedelikatny ją skrzywdził.

fot.by eMcE


.....aha..... połóż Kocie kilka naleśniczków za krzakiem czarnego bzu. Homolupus chętnie zje.



a naleśniczki z okruszkami robi się bardzo prosto: do zwykłego ciasta naleśnikowego wrzuca się pokruszone ciasto jakie się ostatnio nie udało. russischer apfelkuchen jest doskonałe na przykład. nadaje naleśnikom piernikowo-jabłkowy posmak. ale zaschnięta resztka zapomnianej w spiżarni babki cytrynowej lub każdej innej też się nada :)

niedziela, 25 marca 2012

impreza na szklanej górze

dance with me babe
fot.Dora
myślicie że na szklanej górze w domku z zielonymi okiennicami jest zawsze tak spokojnie??
że tylko KotZapieckowy tam rozrabia??
albo że z czarodziejką walczyka tańczą??

no to patrzcie!! ;)



piątek, 23 marca 2012

poranione dłonie i kocie łapki i strumienie łez

oparami czarodziejskich wywarów spowity las
fot. by Hann

gdy czarodziejka udała się na Bardzo Lesistą Górę warzyć wraz z innymi czarodziejkami i czarownicami eliksiry magiczne wymagające zebrania ogromnej mocy czarodziejskiej - KotZapieckowy został w domku na szczycie szklanej góry i każdego dnia wypatrywał powrotu czarodziejki. nawet nie to że nudził się bez niej. przecież koty mają zawsze mnóstwo zajęć niezwykle atrakcyjnych. lub potrafią przespać niesprzyjający ich emocjom czas. KotZapieckowy po prostu.... tęsknił. codziennie bardziej. aż mu futerko drgało nerwowo na grzbiecie i pomrukiwał.
właściwie to zrzucił już co było do zrzucenia. zjadł co było do zjedzenia. myszy przegonił. popielicy nie. popielicę straszyć czarodziejka zabroniła. ale pająki pogonił. nie będą mu czarodziejki straszyć. poza tym ona tak strasznie krzyczy na widok pająka..... po co ma jej wrzask drażnić kocie uszy...??
powędrował Kot do kuchni. w misce chrupki przebrane. zostały tylko te których nie lubił za bardzo. zajrzał do lodówki - tylko światło i przeciąg. "przynajmniej wiem że prąd jest..." - pomyślał i zajrzał do spiżarni. znalazł puszkę pierników co to je czarodziejka na Boże Narodzenie napiekła. pogryzając piernika z lekka przepieprzonego wspomniał z rozrzewnieniem jak to pomagał jej ciasto zagniatać. a potem trzeba było futro z mąki wytrzepywać i łapy ciastem oblepione myć. przewędrował przez cały domek sprawdzając czy ślady dziewczyny są ciągle na swoim miejscu. jej kapcie. sweter. kubeczek ulubiony. dotarł do sypialni. rozrzucona pościel ciągle pachniała nią. zwinął się w kłębek. aż trudno uwierzyć że wyszła z domu przedwczoraj zaledwie. na szczęście jutro wraca. jeszcze tylko przetrwać tę noc. tę jedną noc jeszcze. tak rozpaczliwie pusty jest domek na szklanej górze bez niej. tak boleśnie puste pokoje. tak zimne łóżko. nos wtulił w jej podusię i zasnął wzdychając ciężko. "czarodziejko wróć....."
nie mógł dospać. ledwie świt zaczął się przebijać przez mrok nocy KotZapieckowy otworzył oczka zielone szeroko. co kot wyskoczy pognał przed dom oczekiwać z różą w zębach przybycia właścicielki domku. i właścicielki jego serca - uświadamiał sobie coraz mocniej.
chyba przysnął czekając tak intensywnie bo obudziło go dotknięcie jej policzka na jego kociej mordce. chwycił Kot z nagła rozbudzony różę i podsunął ją czarodziejce. chyba z lekka wyspał się na kwiatku ale co tam.... ona na pewno doceni gest. lubi kwiatki. a róże są jednymi  ulubionych. czarodziejka wyciągnęła rękę po kwiatek a Kot zamarł wówczas w przerażeniu: jej dłonie wyglądały jak po walce z edwardem nożycorękim. skóra wyschnięta spierzchnięta pełna drobnych krwawiących ranek i zaschniętych strupków.
- boli?? - zapytał.
- bardzo.... - szepnęła czarodziejka i schowała dłonie w szalik. jeden z tych którymi obdarowywała znajomych Czarna Dama.
- teraz ja ci pomogę kochana - mruknął Kot i powędrował poszukać właściwych maści. co się dało pozgarniał do koszyczka i przytaszczył do salonu gdzie w fotelu zwinięta w kłębek siedziała czarodziejka. na stoliku stał już kubek kawy. "jak ona materializuje tę kawę że zawsze ma ją przy sobie??" zastanowił się mocując się z pokrywką słoiczka z kolejną maścią co to na papierku napisane miał "gdy płyn do naczyń okaże się zbyt żrący a naczyń stanowczo za dużo". nabrał łapą solidną porcję maści i zaczął smarować czarodziejkową dłoń. szczypało. czarodziejka starała się znosić to dzielnie ale ból był silniejszy. łzy płynęły po policzkach. kapały na kocie futro.
"te łapki tak drobne. delikatne. czułe. pełne czarów i miłości i ciepła. jak bardzo muszą teraz cierpieć..." - myślał KotZapieckowy a jego łzy spływały na dłonie dziewczyny. ze zdziwieniem Kot zauważył że gdzie jego łza skapnęła na zniszczoną skórę - to miejsce natychmiast się goiło.... płakał więc Kot żałośnie nad zbolałymi łapkami czarodziejki a one się goiły. gładził jej dłonie delikatnie kocią łapą. miział futrzastymi policzkami. zlizał z jej twarzy ostatnie łzy bólu. zasypiała.
"czekając na czarodziejkę"
KotZapieckowy kredką Jarka Sieklickiego nakreślony
"jestem tam myślami z tobą. nie jesteś sama. nie musisz dźwigać tego na barkach sama. zabieram smutek złość żal. daję w zamian ciepło uśmiech oparcie nadzieję pomoc choćby słowem. cicho mruczę zwinięty koło twojej głowy odganiając koszmarki z twoich snów. śpij czarodziejko. ja czuwam."