niedziela, 27 marca 2016

SunnyBoy białe róże i czarny kruk

- wieszczysz śmierć kruku?? - SunnyBoy z niepokojem przyglądał się wielkiemu ptakowi siedzącemu na płocie ogrodu pełnego białych róż.
- skąd. pilnuję cię tylko - odparł kruk. - zniknę gdy oddasz jej wszystkie róże.
- ale one się mnożą!! 
- nie. to ty je mnożysz. zaprzestań.
SunnyBoy z westchnieniem ściął różę i oddał krukowi. a ten odleciał bez pożegnania.
"chciałbym być choćby tym ptaszyskiem byle być bliżej niej....." pomyślał chłopak.
tylko jak zostawić róże??

- czy mógłbyś nie zrzucać na mnie tych róż??!! - krzyknęła czarodziejka gdy dość kolczasty kwiat spadł na jej głowę.
- ciesz się że nic innego nie spuszczam - odparował kruk. - ależ ta jest brzydka i kolczasta. on już naprawdę nie ma gustu ostatnio - marudziło ptaszysko.
- wiesz co?? on ma ich coraz więcej - powiedział do czarodziejki poprawiając pióra czarne jak włosy młodego araba.
- nadmiar róż kojarzy mi się z haremem. a do haremu trzeba mieć mocny łeb. mocniejszy niż do polskiej wódki - roześmiała się czarodziejka.
- no. a ty do haremu pasujesz jak zdrowaśka w meczecie.
- rację masz kruku.
- to daj mi truskawkę!! - zażądał kruk.
- są jeszcze zielone.
- to zrób ją czerwoną. od czego jesteś czarodziejką?? ty sama masz harem - ciągnął kruk spoglądając w dół gdzie u stóp szklanej góry tłoczyła się grupka "ciężko zakochanych". niedbale wycelował i wypuścił z dzioba truskawkę. pacła równo w głowę Borka.
- już kwitnie?? już kwitnie?? - krzyknął wyrwany z paprociowych snów Borko.
- leć po jakąś wodę życia albo co Paskudzie.... - czarodziejka rzuciła truskawką w tarzającego się ze śmiechu kruka.
- wódy ci przyniosę idiotko - poprawił pióra z godnością i odleciał.
po drodze znów coś spuścił na męski harem u stóp szklanej góry. "fuckin' shit!!" dobiegło uszu czarodziejki. 
- co zrobisz z haremem?? - zapytała Smok odrywając się na chwilę od puzzli które układała już od roku. pracowicie składała rozbite serce lalki żeby MagicznaLalkarka mogła je umieścić w naprawionym ciele.
- jakiś turniej się zorganizuje. przynajmniej dostarczą nam rozrywki. ogłosi się "niech wygra najlepszy" czy "renta ksienżniczki dla najlepszego" i jakoś to będzie.
- dobry pomysł - sapnęła Smok drapiąc się po nosie. - a SunnyBoy i jego róże??
- będzie ścinał je dla mnie. po jednej codziennie. aż którejś zrobi mu się żal. i ją sobie zostawi. i straci mnie.
- czy on wie że chce ciebie a nie róży?? - Smok coraz intensywniej drapała się po nosie.
- tak. ale z różą jest łatwiej niż z czarodziejką. nie wiem czy wybierze trudniejszą drogę. ja mogę mu ją tylko wskazać. nie zdecyduję za niego. nie pójdę za niego. to jego wybór. jego serca albo......
- A PSIK!! - znienacka kichnęła Smok wprost w poukładane puzzle.
- .....i cały nasz misterny plan w..... - trzaśnięcie drzwi zagłuszyło ostatnie słowo Smok.
- może warto od razu kleić?? - zapytała DobraMoc zdejmując wiosenny płaszczyk.

koty spały. Smok od nowa układała puzzle. w kociołku bulgotała maseczka przeciwzmarszczkowa a magiczne olejki szemrały w buteleczkach. czarny kruk karmił białego jednorożca szypułkami od niedojrzałych truskawek.
błogosławiony spokój - pomyślała czarodziejka i odpaliła czerwonego malborka i mp3.

nuciła czarodziejka......




w roli śpiącego kota: Antoni Zapchleniusz Spadałko





czwartek, 31 grudnia 2015

pożegnanie

jak perkolator może zawieść?? co trzeba spieprzyć żeby nie zrobił kawy??!! - wściekła się czarodziejka patrząc podejrzliwie na najprostsze urządzenie do parzenia kawy. 
a jednak. w zbiorniczku była znikoma ilość upragnionego napoju a imbryk podejrzanie parował i coś szeptał złowieszczo. pozwoliła mu ostygnąć i ponownie zabrała się do przyrządzania kawy. 
"czarodziejka vs kawa starcie drugie" - napisała do znajomego. 
po kilku minutach z ulgą przelewała smolisty pachnący upojnie płyn z perkolatora do ukochanego zielonego kubeczka.
i wtedy właśnie z impetem do kuchni wpadło Licho i wrzeszcząc rzuciło się obejmować czarodziejkę. gipsem trąciło..... oczywiście nie zauważyło......
zielony ukochany kubek runął na podłogę..... 
czarodziejka klęczała nad skorupkami leżącymi w kałuży kawy jak we krwi.
krzyczała i płakała......
płakała nie dlatego że kubeczek był od Zapieckowego......
był ostatnim prezentem od niego. wymuszonym oczywiście. po prostu powiedziała że chce ten kubek. zielony. w koty. gdyby on jej go nie kupił - sama by sobie kupiła. po prostu chciała go mieć.
a jednak. kupił.
potem wypomniał. jak wszystkie inne prezenty. 
jak imbryczek z filiżanką na pierwszą wspólną gwiazdkę. filiżanka od początku była pęknięta.
jak telefon. nie miał androida. 
jak poduszka z helołkitty......
to że dał i wypominał było przykre ale nie bolało tak bardzo jak to co zrobił z prezentami od niej.....
nad trupkiem zielonego kubeczka opłakiwała obrączkę którą mu dała. srebrny pierścień z Runami. nosił na szczęście i jako symbol ich związku. jedynego prawdziwego i nierozerwalnego. 
obrączkę z Runami oddał tamtej. nowej miłości. czarodziejce kłamał że zgubił. że zostawił w pracy. 
sam nosił już grubą goldzianę. też kłamał czarodziejce że to pamiątka po Babci. znaleziona w kieszeni spodni. a przecież ona prała jego spodnie. sprawdzała kieszenie żeby czegoś nie wyprać przypadkiem...... jakimż trzeba być idiotą żeby tak beznadziejnie kłamać.......
opłakiwała bransoletkę z czarnych koralików. pracowicie splatała ją dla niego. bo było mu go żal. że spędza te święta sam. w wielkanoc nikt nie powinien być sam przecież. w żadne święta. więc długo w noc zszywała tę bransoletkę. a on oddał ją tamtej..... bo nie był sam w te święta. chwalił się światu swoim urlopikiem z nową miłością. 
miłością której przed czarodziejką zapierał się od grudnia do kwietnia. nawet gdy pokazała mu zdjęcia jakie dostała od wspólnych znajomych. 
jakimż trzeba być idiotą żeby tak beznadziejnie kłamać......
jakaż to miłość którą się zdradza.
jakaż to miłość której się zapiera.
łkała czarodziejka zbierając skorupki zielonego kubeczka. 
nie zauważyła że któryś z odłamków skaleczył ją.
patrzyła zdziwiona jak krew miesza się z kawą......
płakała. 
nie z bólu. nie z żalu nad utraconą miłością. tu już nie było nad czym. bo żadna prawdziwa miłość innej nie szuka. innej nad nią nie przedkłada. 
płakała bo doprawdy przykro jest stwierdzić że tak długo zamiast kota hodowało się świnię.......

happy new year.......
for all


niedziela, 27 grudnia 2015

sukienkowe CzaryMary


sterany wojną wygnaniec syryjski spał spokojnie w chłodnej bawarii uśmiechnięty po rozmowie z czarodziejką.
robiący wyższego stopnia specjalizację z rozwalania smartfonów algierczyk spał spokojnie w ciepłej algierii śniąc o kawie której jego zdaniem ona pić nie powinna. 
wysokich lotów bohater wieży kontrolnej w bagdadzie spał bardzo niespokojnie śniąc o własnym haremie blondynek podobnych do czarodziejki. 
a sama czarodziejka siedziała w swoim prywatnym salonie w zielonym fotelu z zielonym kubkiem w dłoni. w kubku nie było zielonej herbaty tylko czarna kawa. to co że w środku nocy?? skoro się nie zdążyło wypić drugiej za dnia....
słuchając Anki przypomniała sobie rozmowę z MauąWiedźmą. o dzieciach. bo MauaWiedźma kochała świat. miała serce wielkości dorodnej szynki. kochała swoją pracę. rodzinę. przyjaciół. ale nade wszystko kochała dzieci. i choć wszystkie okoliczne zaprzyjaźnione traktowała jak własne to jednak..... własne. no właśnie.
no więc MauaWiedźma opowiadała jak to przyjaciółka życzyła jej świątecznie "....i choć jedna "sukienka"..."
- no tak - wtrąciła czarodziejka - Licho też miało nosić sukienki. falbanki koronki te sprawy. kokardeczki spineczki. junoł. najlepiej uziowe.....
- aha. a nosi glany i dżiny - roześmiała się MauaWiedźma.
- pół biedy że glany są czerwone a dżiny w różyczki - pocieszyła się czarodziejka.
zajechały wtedy właśnie pod cmentarz. nie wszystkie wiedźmy mają wstęp w Zaświaty. a Ktoś czekał na MauąWiedźmę.
te "sukienki" to tak jakby przyklepane..... - myślała czarodziejka siorbiąc kawę wśród nocnej ciszy.
ale że z natury była dość niecierpliwa i ciekawska i nade wszystko lubiła WIEDZIEĆ - no w końcu była wiedźmą..... ;) - wezwała posiłki.
- przepraszam za kota - powiedziała DobraMoc - zawsze się wepchnie. - z niechętnym prychnięciem odsunęła miseczkę buraczków którymi ostatnio opychała się bez pamięci czarodziejka i na uwolnionej części stołu usadziła dorodnego czarnego kota. Bonito machnął ogonem i przyjrzał się śpiącym arabom.
- skąd ty ich bierzesz?? - mruknął do czarodziejki.
- złożyłam zamówienie na "bruneta życia" - odpowiedziała.
- i trochę za dobrze ci wyszło - ni to zapytał ni stwierdził kot.
- jak zwykle. jestem skuteczna. i nie zaglądaj mi w myśli - roześmiała się czarodziejka.
DobraMoc w tym czasie poczęstowała się lipową herbatką obficie i wyjęła Runy.
- no to wychodzą nam dwie "sukienki"..... - stwierdziła wyciągając kamień ze znaczkiem.
- ale że już?? - podskoczyła w fotelu czarodziejka.
- nie..... ale chwilę potem. - podpowiedział DobrejMocy drugi kamyczek.
- a mnie to tak chodzą po głowie bliźniaczki albo szybko jedna po drugiej - czarodziejka zabrała z kociego pyska kamyczek.
- raczej szybko jedna po drugiej - DobraMoc zagarnęła kamyczki do woreczka.
- no tak. bliźnięta raczej w rodzinie nie występują. - wiedźmy też czasem kierują się logiką.

- skąd tu tyle róż?? - DobraMoc nieco przytomniej rozejrzała się po salonie czarodziejki.
- SunnyBoy je znosi. codziennie ścina jedną ze swojego "ogródka" i mi przynosi. nadaje im imiona.
- oczekujesz jakiegoś konkretnego imienia?? - domyśliła się DobraMoc.
- owszem. nie jestem przecież dobrą wróżką - roześmiała się czarodziejka i zapakowała spory bukiet białych róż dla koleżanki.
DobraMoc udała się do domu znikając po prostu. zabrała ze sobą własnego czarnego kota podarowany pęk róż i czarodziejkową packę na muchy. doskonały środek do przywracania mężczyznom jasności myśli.

a czarodziejka wróciła do pilnowania arabskich snów i przypominania sobie jak to wymyślała Licho.
z blond loczkami w uziowych kokardkach.
loczki mogły być po dziadku.
ale po kim Licho miało być blondynką??!!
przecież musiało być orzechowe.......

DobraMoc zbiera kamyczki - może jakiś pod kocim ogonem Boniego się schował.
całkiem przypadkiem rzecz jasna...... ;)

sobota, 26 grudnia 2015

miłosne jemiołowe zamotki

w przyszłym roku sama ścinam jemiołę - mruczała czarodziejka pod nosem choć wspomnienie brązowego spojrzenia PanaOdJemioły grzało jej serduszko.
fot.internet

pracowicie motała pęk jemioły czerwoną rafią pod czujnym okiem MauejWiedźmy.
przecież obiecała MauejWiedźmie miłość. i gdy ta przyszła - należało ją wesprzeć.
więc spory pęk jemiołowych gałązek omotywała grrubo czerwoną rafią szepcząc przy tym zaklęcia.
- słuchaj - zagaiła MauaWiedźma widząc że czarodziejka solidnym supłem związała rafię i zaklęcia - a nie możesz ty sobie jakiejś miłości namotać??
- no może i mogę - zastanowiła się czarodziejka. - może i powinnam namotać sobie jakiegoś gorącego bruneta.
a wtedy odezwało się Przeznaczenie "ty już go masz". i sobie poszło nie odpowiadając na pytanie czarodziejki "ale który to??!!".
westchnęła tylko i zawiesiła magiczny pęk u futryny. niech rozsnuwa swą Moc.
przecież to 25. grudnia. dzień zawieszania jemioły.


verry merry xmas everyone :D







niedziela, 29 listopada 2015

Róża jest tylko Jedna


ledwo czarodziejka posprzątała swój ogródek i przygotowała go do zimy 
huknęło
grzmotnęło
i pojawił się SunnyBoy
z całym ogrodem białych róż.
- oszszszszcholerra..... - zaklęła pod nosem - cała robota na nic. ogród pełen kwiatów na zimę!! ale fakap......
- trochę za dużo ich n'nie?? w główce się kręci co?? - zagadnęła uprzejmie chłopaka.
a w głębi duszy pomyślała "lepiej w główce niż w głowie. zajrzyjmy w tę głowę".
- to czego ode mnie chcesz SunnyBoy??
- moja historia jest stara jak świat. był czas w moim życiu zanim dopatrzyłem się co jest grane i co rzeczywiście o mnie myślisz. to popatrz teraz. otwórz szeroko oczy. dziś mądrzejszy odchodzę z moją złamaną dumą. jestem tylko niczyim durniem. i to nie jest śmieszne. bo jestem niczyim durniem. a wolałbym być twój. wiesz jak to mówią - "prawda cię uwolni". i było tak fajnie aż  ty przestałaś chcieć. możesz się teraz śmiać. a mi jest niefajnie. gdy próbuję zachować twarz a serce pęka. i wiem że spierdoliłem. a teraz jestem niczyim durniem. i tęsknię do tego co miałem. nie chcę być niczyim durniem. chcę być twój. twój.twój. bo głupi jestem i tak. czy odejdę czy zostanę. po co?? po co muszę biec?? chcę byś się śmiała. chcę twego uśmiechu. chcę czuć że należę do kogoś. a teraz jestem niczyim durniem. i to wcale nie jest śmieszne. bo teraz jestem niczyim durniem. a chcę być twój. naprawdę. nie chcę być niczyim durniem. chcę. być. TWÓJ.
- to dość proste mój drogi. musisz tylko patrzeć sercem myśleć głową i czuć. bo gdy mężczyzna kocha kobietę nie zaprząta swojego umysłu niczym innym. mógłby sprzedać świat za to wyjątkowe uczucie. jeśli ona jest zła nie dostrzega tego. ona przecież nie mogłaby zrobić nic złego... odwróci się od swojego najlepszego kumpla jeśli on jej ubliży. gdy mężczyzna kocha kobietę wyda swoją ostatnią dziesięciocentówkę żeby dać jej to czego potrzebuje. mógłby zrezygnować ze wszelkich wygód i spać na deszczu jeżeli ona powie że ten sposób jest właśnie tym właściwym. kiedy mężczyzna kocha kobietę tak nieprzytomnie i tak bezgranicznie ona tak łatwo może go zranić bawiąc się jego uczuciem i robiąc z niego głupca. on jest ostatnim który się o tym dowie. kochające oczy nie chcą widzieć tego. gdy mężczyzna kocha kobietę nigdy jej nie skrzywdzi. nigdy nie przytuli innej dziewczyny. zrozumiałeś SunnyBoy??
a ja nawet ci ją oznaczę. - i złotym nożem ścięła jedną spośród białych róż.
chwyciła jego lewą dłoń i wycelowała nóż w serdeczny palec.
chłopak próbował cofnąć rękę.
- nie bój się. to boli tylko kiedy płaczesz.
kroplę krwi chłopaka wpuściła w kwiat.
i czarodziejka zniknęła wraz z kwiatem.
- a co ja mam teraz zrobić?? - krzyknął SunnyBoy w pustą przestrzeń.
- weź to na klate koleś. szukaj. - odezwał się Borko znad paproci. - i tak masz dużo szczęścia. większość słyszy od niej "odpierdol się bardzo serdecznie i nie pozostawajmy w kontakcie".
spróbuj tego SunnyBoy. może ona wróci.
stand by me



Jedna Jedyna



sobota, 28 listopada 2015

the Rose is only ONE

fairy barely cleaned up your garden and prepare it for winter
we could hear the roar and thunder
and appeared SunnyBoy
with a garden full of white roses.
- oszszszszcholerra..... - cursed quietly a girl - all my work for nothing. garden full of flowers for the winter !! fuck'up.......
- whaz'up?? a little too many of them?? dizzi in heady?? - she asked the boy  .
and deep in own Soul she thought "better heady then head. let's look there".
- so. whataya want from me??
- my story is as old as the hills..... had the time of my life before i could see what was really going on and what you really thought of me. look at me now. eyes open wide. wiser today and driving away with my shattered pride. now Iim nobody’s fool. it ain't no fun anymore cause now that i’m nobody’s fool. i'd rather be yours. well you know what they say the truth sets you free. and that’s just great unless you don’t wanna be. and you can keep the last laugh. cause i don’t like how it feels when you save face but your heart breaks. well you’ve cut the wrong deal. now i’m nobody’s fool. i miss the way it was before. don’t wanna be nobody’s fool. i wanna be your. your. yours. cause i'm a fool anyway. whether i leave or stay. so why why did i have to run?? i wanna make you laugh. i wanna make you smile. i wanna feel like i belong to someone. now i’m nobody’s fool. it ain't no fun anymore. cause now that i’m nobody’s fool. i wanna be yours. yours. don’t wanna be nobody’s fool. i wanna be yours.
- it's pretty simple. my dear. you have to see with your heart think with your mind and feel. coz when a man loves a woman can't keep his mind on nothin' else. he'd change the world for the good thing he's found. if she is bad he can't see it. she can do no wrong. turn his back on his best friend if he put her down. when a man loves a woman he'll spend his very last dime tryin' to hold on to what he needs. he'd give up all his comforts and sleep out in the rain if she said that's the way it ought to be. when a man loves a woman down deep in his soul she can bring him such misery if she is playin' him for a fool he's the last one to know. lovin' eyes can never see. when a man loves a woman he can do her no wrong. he can never hug some other girl. do you understand SunnyBoy??
even i mark your rose - and with gold knife she cuts one white flower.
she grabbed his left hand and pointed the knife in the ring finger.
the boy tried to undo his hand.
- don't be affraid. it only hurts you when you cry. 
she let a drop of blood to the flower. blood gave petals red tint.
......and the magician disappeared along with the flower.
- what should i do now!!?? - shouted SunnyBoy in empty space.
- take it on the chest buddy. look for your flower. - said Borko from the fern. - and so you have a lot of luck. you arrive at a glass top. you met her. you talked with her. most men hear from her only "fuck you very very much so please don't stay in touch".


try with it SunnyBoy. maybe she'll come back.

stand by me

One And Only



sobota, 31 października 2015

bajki Borka i paproci

U stóp szklanej góry stanąłem, tam gdzie mej drogi kres, dotarłem po długiej podróży, U stóp szklanej góry zatrzymałem się gdzie na szczycie czarodziejka swą siedzibę miała. Spoglądając ku szczytowi dostrzec ją próbuje, zrobił bym krok więcej lecz wielka siła mnie powstrzymuje. Choć próbuję odejść, ta sama siła nie pozwala zawrócić. Nie mogę zrobić kroku do przodu, w tył ani obrócić. Wpatrzony w jej kierunku próbowałem ją dostrzec, lecz jej nie widziałem, była tam na szczycie, ja u stup góry stałem. Choć nigdy się nie widzieliśmy, czułem jak byśmy się znali. Jak by na innym świecie byśmy się poznali. Zapach kadzidła unosił się wokoło, kadzidła wybornego. Jak przystało na czarodziejkę kadzidła najlepszego. Jej wielka siła mą duszę przeszywała, me tajemnice poznawała. Powierzałem jej sekrety moje, by strzegła je niczym swoje. I mogłem tam wiecznie u stóp góry stać, lecz nie wiedziałem jak długo to miało trwać...
utknął w lesie u podnóża szklanej góry. utknął pod koniec czerwca gdy po długich poszukiwaniach znalazł kwiat paproci. niestety - już przekwitły.
- rozmyślał Borko Który Utknął.
siedział więc Borko i nawet już swojego niefartu nie przeklinał. czekał nie wiadomo na co. na nic właściwie. łapał tylko myśli przebiegające mu przez mózg i serce.
dotarły te myśli do czarodziejki. dobrze wiedziała czego Borko pragnie. do czego tęskni. liczył że kwiat paproci spełni jego marzenia. ale spóźnił się tym razem. nakryła więc szklanym kloszem miejsce gdzie Borko zamarł w smutku nad paprociowym krzewem. jego samego posypała magicznym proszkiem letargu.
niech czeka do przyszłego roku. niech przetrwa. a paproć obficie podlała odżywką. zakwitnie dla Borka.
fot. Grażyna Anna Woroch
wstęp: Borko Rokosh. znajomy czarodziejki. dziękuję Borko :)

czwartek, 13 sierpnia 2015

ukryte łzy ukryty dom


- coś jest cholerrnie nie tak - sarknęła Smok wygarniając z szafy w sypialni na pięterku stosik uziowych bluzeczek. 
- ona płacze do środka - stwierdziła DobraMoc wpychając uziowe bluzeczki do foliowego worka na śmieci. - oddamy to biednym. prawie nowe..... 
- do środka?? - zdziwiła się Smok.
- tak. od kwietnia czarodziejka nie uroniła ani jednej łzy. zimą wypłakała wszystko. nie jest dobrze. nie zamarły w niej uczucia. zamarły łzy. nie wypłakuje ich na zewnątrz. - DobraMoc oglądała patchworkową kolorową spódniczkę. - zostawiamy. ona jeszcze ją założy. 
- i te dzikouziowe rajstopy?? - Smok zamachała kolorowym pękiem.
- tak. - i zgodnie schowały kolorowe ciuszki na dnie najniższej półki. 
szafa czarodziejki znowu była czarna. 
ubrana w ukochaną czerń napęczniała niewypłakiwalnymi łzami czarodziejka siedziała w swoim saloniku skłębuszkowana w fotelu. na stoliku przed nią stały zapalone czarne świece z wygrawerowanymi imionami i leżały porozkładane zdjęcia. drżącą dłonią sypała zioła w płomienie świec i magiczne proszki na zdjęcia. mamrotała przy tym zaklęcia. brzmiały one mniej więcej tak:
- nigdy więcej bicia..... nigdy więcej duszenia..... nigdy więcej "fuck off bitch"...... nigdy więcej poprzeczek..... nigdy więcej wiśni w wódce..... nigdy więcej wódki w mężczyźnie.... nigdy więcej miłości..... never ever..... niech się spełni.
płomienie buchnęły iskrami. 
- omg..... schowała domek i szklaną górę..... - jęknęła Smok.
- i swoje serce zamieniła w diament. mówiłam że płacz do środka niczego dobrego nie przyniesie. - DobraMoc chwyciła worek wypchany uziowymi ciuszkami. 

czarodziejka wyszła przed swój ukochany domek. rozwinęła lśniące skrzydła i poleciała oglądać efekt zabiegów magicznych.
- no!! - sapnęła zadowolona. - nikt więcej tu nie trafi. 

jej dom wyglądał teraz jak odbicie w kałuży. zamku?? drzewa?? 
przypatrz się dobrze DrogiCzytelniku......


fot. Adam Stepien Kulej


za udostępnienie zdjęcia jako ilustracji i natchnienie Adamie dziękuję!!



czwartek, 19 marca 2015

odnalezione imię czarodziejki


czasem straszliwe zrządzenia okrutnego Losu każą czarodziejce zejść na ziemię.
tak stało się i tym razem: zabrakło jej papierosów.
poranna kawa bez papierosa?? niemożliwe!!
więc pozbierała się. nalała kawy do ukochanego zielonego kubeczka "koci żywot" i powędrowała wśród śmiertelników do najbliższego miejsca obficie zaopatrzonego w czerwone malborki setki. 
nie pali w domu więc przysiadła z papierosem kawą i wielkim zeszytem na notatki magiczne przy stoliku przed zamkniętą o tej porze dnia winiarnią.
paliła. popijała kawę. robiła notatki z myśli przechodzących śmiertelnych istot niemagicznych.... 
aż otworzyły się drzwi winiarni (teoretycznie o tej porze dnia zamkniętej). 
wyszedł z nich PanPrzystojny i stawiając na stoliku popielniczkę powiedział:
- wybrałem najpiękniejszą jaką miałem. przyda ci się Iskierko.
- dziękuję. to jest właśnie moje zagubione dawno imię. skąd wiedziałeś?? - zapytała.
- bo twoje oczy iskrzą uśmiech rozjaśnia świat i jesteś moją dobrą wróżbą - gdy cię zobaczę - dzień jest udany. 


- jeszcze przez chwilę tu będę. ciesz się udanymi dniami.
- a gdy odejdziesz?? 
- pozostawię ci światełko które poprowadzi cię wprost do spełnienia marzenia. to moje podziękowanie za przypomnienie imienia. 


fot:Regina

piątek, 6 marca 2015

prawo przyczyny i skutku


- jak nazwałaś nowego kota?? tego od EverythingSweet - zagadnął KotZapieckowy czarodziejkę gdy wreszcie późnym wieczorem zostali sami i kręcili się pomiędzy łazienką i sypialnią.
- Ktoś. - odpowiedziała czarodziejka.
- dlaczego tak?? - drążył Kot.

- bo ktoś ubiegł Twoje przeczucia i zdążył zapukać do drzwi podczas gdy wyżerałeś bigos Babci spod ręki - wyjaśniła.
- yhy........ mało tego życiem nie przypłaciłem.....
- no. Babcia jest szybka w operowaniu chochlą - zaśmiała się dziewczyna włażąc jak zwykle po kolanach do łóżka i moszcząc się w pościeli.
- Ktoś i EvevrythingSweet. fajnie - mruknął Zapieckowy pakując się na swoją stronę łóżka. - dojdą do ładu te nasze nowe koty??
- dojdą. muszą. jak nie dojdą to po pierwsze pozostaną na zawsze kotami a po drugie cofnie się ich karma. - wyjaśniała czarodziejka.
- co?? 
- karma. prawo przyczyny i skutku. i będą musiały znowu dochodzić do ludzkich wcieleń by ogarnąć co się stało dlaczego i jak to wypełnić. może ta sytuacja trwać setki lat. bo nawet nie w każdym wcieleniu trafią na siebie. mogą się minąć. nie rozpoznać. 
- uFF. męcząca sprawa. dobrze że nas to nie dotyczy. - Kot wtulał się w poduchy otoczony zapachem czarodziejki. wdychał go z lubością.
- no i tu się grubo mylisz mój drogi - czarodziejka pogłaskała go po głowie.
- co??!! - podskoczył zaskoczony - to my nie mieliśmy się tak po prostu spotkać zakochać i trwać bośmy sobie przeznaczeni?? bo jesteśmy dwiema połówkami tej samej pomarańczy?? 
- no nie.  
- fakenszyt........ nie miałem pojęcia. ty już oczywiście wiesz o co chodzi?? od początku wiedziałaś?? - dopytywał.
- aż tak dobra nie jestem. dotarło do mnie po przygodzie z drzewkiem i urokiem. gdy nawet zdjęcie tego uroku uratowało sytuację tylko częściowo. gdy bojąc się powtórki agresji kota i myśląc że to ja jestem jej przyczyną chciałeś odejść. jak zwykle zaczęłam dłubać w ranach.
- myślałem że umrę z żalu. moje kocie serce pękało. w życiu nigdzie i z nikim nie było mi tak dobrze jak tu z tobą..... i nie mogłem znieść twojego płaczu. uciekałem jak najdalej a i tak go słyszałem i czułem. czułem jak pęka ci serce i tak strasznie się wstydziłem że to przeze mnie i że zawiodłem. chciałem uciec jeszcze dalej. na szczęście mi nie pozwoliłaś uciec na kraj świata - mężczyzna przytulił się do ramienia kobiety. -  ten.... urok. był katalizatorem??
- tak. i akceleratorem. wyzwolił i przyspieszył reakcję. - gładziła czule jego twarz. zresztą.... uwielbiała jego szorstko-miękkie policzki..... - nie mogłam dać ci uciec bo znowu byśmy się stracili i w kolejnych wcieleniach musieli szukać. kto wie jak długo znowu. poza tym cię kocham. ta miłość ma przetrwać.
- więc jaka karma nam pisana?? mamy jak w każdej bajce żyć długo i szczęśliwie?? - zapytał z nadzieją i niepokojem jednocześnie chłonąc pieszczotę drobnej dłoni.
- masz mnie po prostu raz jeden jedyny nie zabić. - odpowiedziała czarodziejka.
- CO??!! - poskoczył w pościeli aż kołdra pofrunęła pod sufit.
- dotąd gdy się spotykaliśmy zawsze mnie zabijałeś. czy to jako kat czy jako wojownik czy jako wiarołomna żona swojego męża. bez względu na układ płci i człowieczeństwo. bo nawet jako kot mnie zabiłeś. byłam myszą. nie miałam szans. zabicie mnie zawsze okupowałeś bólem. wyrzutami sumienia. własną śmiercią. Babcia twierdzi że to już trwa tysiąc lat. nasze Dusze mają dość. - spokojnie opowiadała gładząc jego głowę. dotyk koił wzburzenie mężczyzny.
- no. na szczęście dostaliśmy teraz do pomocy Babcię - westchnął Zapieckowy z ulgą.
- Babcia mój drogi jest od początku w naszą karmę wplątana. tkwimy w niej we trójkę. zawsze w jakiś sposób przyczyniała się do mojej śmierci. była sędzią gdy ty byłeś katem. była osobą która wpuściła kota do spiżarni by polował na myszy. była teściową przymykającą oko na to co się działo w domu. była dowódcą wysyłającym ciebie czy mnie w bój. ZAWSZE przyłożyła rękę do mojej śmierci.
- strasznie mi przykro to słyszeć......... luvya kłet mój..... za skarby świata nie chcę cię skrzywdzić..... - mężczyzna tulił swoją kobietę mocno..........
- ćśś.... słuchaj dalej. jest szansa dla nas. teraz dostaliśmy największe skupienie możliwości by wypełnić nasze przeznaczenie. Babci zależy specjalnie ponieważ otrzymała szansę jako Dusza. dostała możliwość trwania i wspomagania nas mimo swej śmierci. pokonała niejako Śmierć. ona jedna z nas już. jeśli tym razem nam się uda jej Dusza przejdzie w wyższy krąg wcieleń. - opowiadała i przytulała mocno do siebie swojego ukochanego mężczyznę. - Babcia posiadła Moc najwcześniej. zorientowała się w naszej karmie. dlatego ci mnie za życia pokazywała na obrazie. żebyś wiedział kogo szukasz i nie minął obojętnie gdy już znajdziesz. wdrukowała ci bardzo silnie przesłanie że tam gdzie mnie znajdziesz ja nie pasuję i należy mnie zabrać do domu.
- o tak. pamiętam to doskonale. pomyślałem tak gdy tylko cię zobaczyłem na zdjęciu. natychmiast. "to ONA" nie dawało mi spokoju i zmuszało do myślenia jak do ciebie trafić. trwało długo. byłem z kimś związany. aż w pewnym momencie poczułem że w tamtym domu nie wytrzymam ani chwili dłużej. jakby mnie robaki obłaziły..... - przypomniał sobie Kot.
- to było w czasie gdy ja utwierdziłam się w przekonaniu że mam dość bycia samą i samowystarczalną. że do Pełni życia potrzeba mi kochającego mężczyzny. kogoś kogo będę kochała a on tak samo będzie kochał mnie. wezwałam na pomoc Archanioła.
- aha..... i pół roku później Licho przyniosło ci kota..... wychechłanego jak stary dywanik - zaśmiał się na to wspomnienie.
- no tak. i pokochałam cię od pierwszej chwili.
- a ja szedłem do ciebie bardzo zakochany..... cały ten czas kochałem ciebie. tylko ciebie. całe życie. - przytulił głowę mocniej do jej ramienia.
- bo żeby zakończyć nasz cykl tragicznych wcieleń dostaliśmy najsilniejszą ochronę: Miłość. gdy kochasz - trudniej zabić.
- a jednak.... pod wpływem uroku jako kot rzuciłem się na ciebie. mało nie zabiłem.
- właśnie. mysz zabiłeś. jesteś drapieżnikiem jako kot. jesteś wielki i silny jako mężczyzna. mógłbyś mnie zabić bez przeszkód. Miłość nas chroni przed takim spełnieniem naszego przeznaczenia. to Miłość cię powstrzymała.
- ale i tak cię pogryzłem i podrapałem. do dziś ten widok mam przed oczami. śnią mi się po nocach koszmary. od tego uciekam...... tego się boję....... że się powtórzy. - łzy spływały po jego policzkach i moczyły ramię kobiety.
- nie bój się. nie uciekaj. nigdy więcej nie odchodź z naszego łóżka. z norki. z domu. razem sobie poradzimy. twoje odejście niczego nie zmieni bo wtedy umrę z żalu. serce mi pęknie. bo ani nigdy nikogo tak nie kochałam ani nikt nie kochał mnie. just love me like you love nobody else. - mówiła bardzo cicho i ocierała jego łzy. - mamy wsparcie Babci. zostaliśmy też obdarzeni Mocą. można to poznać choćby po umiejętności przemieniania postaci: u nas to obojętne kot-człowiek-kot. u istot niemagicznych to sztuka na raz. i muszą w porę uporać się ze swym problemem bo inaczej na zawsze pozostaną w na przykład własnie kociej skórze. dla nas to obojętne. i muszę ci powiedzieć że dla ciebie kot to nie koniec możliwości. przy mojej pomocy będziesz mógł stawać się na życzenie istotą o wiele silniejszą. miałeś szansę tego już kiedyś doznać - gdy wniknęłam w ciebie jako płomień. pamiętasz kim się wtedy stałeś??
- tak..... choć to było dawno ale wrażenie niezapominalne..... byłem Smokiem. dobrze pamiętam uczucie tego rozpierającego mnie ognia i siły. miałem skrzydła mogłem polecieć wszędzie i zrobić wszystko.
- to jest właśnie to co możemy osiągnąć razem. oddzielnie ja jestem delikatną smoczycą a ty jeszcze tego nie potrafisz wcale. we dwoje stanowimy potężnego niepokonywalnego Smoka. we dwoje mamy Moc nie podwojoną. mamy Moc nieograniczoną. osiągniemy Pełnię naszego rozwoju. jesteśmy połączeni nie tylko Miłością ale i Energią. nasze Dusze stanowią tym razem jedność. pragną się połączyć na zawsze.
- kiedy to się stanie?? gdy wypełni się nasze pozytywne Przeznaczenie??jakie ono jest?? - pytał swoją czarodziejkę.
- mam umrzeć nie PRZEZ ciebie a PRZY tobie. stara szczęśliwa zadowolona.
- zawsze się tego bałem. że umrzesz przede mną. - szepnął Zapieckowy.
- i tak masz "wdowi palec" - uśmiechnęła się czarodziejka. - serio: ty masz mieć pewność że zapewniłeś mi dobre spokojne życie i umarłam szczęśliwa. i nie martw się - będę przy tobie dopóki nie podążysz za mną. moja Dusza zabierze twoją i nastąpi to dość szybko po mojej śmierci. ale zestarzejemy się razem spokojnie i osiągniemy nasz cel.
- czy ktoś nam pomoże czy sami musimy walczyć?? bo jest mi bardzo ciężko i ciągle się boję powrotu. kolejnego uroku. łorewer.... czegokolwiek co znowu doprowadzi do skrajności. do wybuchu. że cię skrzywdzę - wyznał.
- tak. pomoże nam Czarny Anioł. ma moc uzdrawiania karmy. naprowadzania jej na dobrą drogę.
- kocham cię nade wszystko moja piękna czarodziejko.... za mądrość za serce za Miłość. - szepnął Kot.
- kocham cię jak nigdy nikogo nie kochałam Kocie.
i głaskała jego włosy i twarz aż nie zasnął. tym razem spał spokojnie i bez koszmarów. spał przy swojej kobiecie a we śnie widział ją starą i szczęśliwą. przy sobie.
ona też w końcu usnęła. znowu miała go przy sobie. ciepłego. wtulonego. śpiącego spokojnie.
we śnie tańczyli......





fot:eMcE
https://www.youtube.com/watch?v=d27A1nWvbpo

 You‘ve got the right to tell me it's all over 
It isn't like me to be begging you 
Don't let go, don't let go 
Just stay with me another day 
When I'm not myself please understand me 
I'm so confused I don't know what to do 
But don't give up, don't give up 
It just may take a little time 

Be tender with me baby 
I'm so afraid you'll go away 
Be tender with me baby 
Always, for always 

I know that you've been patient with my weakness 
And that you hate to see me cry 
But I know, yes I know 
I doesn't have to be this way 
But I'm so lonely I could die 

Be tender with me baby 
I'm so afraid you'll go away 
Be tender with me baby 
Always, for always 

Why does my heart keep on hurting 
Why do I feel like I do 
I hope you see this is not really me 
That it's just a phase that I'm going through 

Be tender with me baby 
I'm so afraid you'll go away 
Be tender with me baby 
Always, for always

środa, 4 marca 2015

prawda i wybaczenie


czarodziejka siedziała wygodnie w fotelu pozawijana w koce i otulona poduchami. 
Zapieckowy dbał o nią zdaje się nieco przesadnie ale....... wybaczała mu to i chętnie dawała się rozpieszczać. w końcu po to był jej potrzebny mężczyzna w domu. żeby rozpieszczał. przytulał. ogrzewał. był. nawet najsilniejsza kobieta tego potrzebuje. bycia kochaną. bo kochać samego siebie to czasem za mało. tak sobie myślała czarodziejka drapiąc za uchem czarno-białą kotkę przyniesioną z działek przez Zapieckowego.
"skłębuszkowała się" popatrzył Zapieckowy czule na dziewczynę w fotelu "znaczy..... dobrze jest". powędrował otworzyć zielone drzwi gdyż właśnie ktoś zamierzał do nich zapukać. "koci instynkt zawsze się przydaje. mru." i otworzył drzwi za którymi do pukania przymierzała się MagicznaLalkarka.
- cześć Kocie. ja do lalki. - przywitała się nieco tylko zdziwiona że otwarto jej zanim zapukała. w końcu to magiczny dom magicznych stworzeń a i sama była magiczna.
- a o tam siedzą. znaczy tego...... lalka leży. jakby..... rozpadła się. - poinformował Kot uprzejmie usunąwszy się z drogi.
MagicznaLalkarka usiadła na zielonej kanapie obok poukładanych tam troskliwie członków lalki.
- no tak..... za dużo emocji. negatywnych emocji..... każdy by się rozpadł nie tylko krucha lalka - mruczała niby do siebie niby do czarodziejki.
- naprawisz?? - zapytała czarodziejka znad szydełkowej robótki.
- naprawię. choć to wymaga nieco czasu. i serca.
- no ty akurat masz co potrzeba - uśmiechnęła się czarodziejka.
- mam i opowieść adekwatną dla ciebie - MagicznaLalkarka zaczęła wyciągać z plecaka przybory potrzebne do naprawy lalki gdy rozległo się pukanie do drzwi. tym razem ktoś zdążył przed Kotem.
- sory. byłem w kuchni - krzyczał Kot sunąc do drzwi i ocierając z twarzy ślady bigosu.
"wyżerał" uśmiechnęła się do swoich myśli czarodziejka. lubiła to jego gotowanie i podjadanie i śpiewy w kuchni (na melodię "jingle bells" komentarze dnia) i w ogóle lubiła......
za drzwiami stał mężczyzna.
- pan do kota?? - zapytał Zapieckowy.
- PO kota. - odparł przybyły zdecydowanie.
- nie nie nie nie. czy DO czy PO to zdecyduje kot i czarodziejka. to co?? wchodzisz gościu?? - dość obcesowo zachęcił Zapieckowy nowego gościa do wejścia.
czarodziejka czując wahanie gościa wskazała mu kanapę a MagicznaLalkarka przysunęła do siebie części lalki by nieznajomy mógł usiąść.
- szukałem cię tak długo........ - wyciągnął rękę do kotki. - przecież cię kocham...... martwiłem się.....
- chwila chwila szanowny. - wtrącił się Zapieckowy - prawdziwy mężczyzna MĘŻCZYZNA nie facecik powiadam!! - zagrzmiał aż czarodziejka i kotka skuliły się w fotelu - przepraszam was. - i pogłaskał obie. jakoś tak. jednocześnie. - otóż - zwrócił się do gościa - prawdziwy mężczyzna tak nie robi. nie zostawia się ot tak kobiety bo coś tam. bo się skończyło. tobie się skończyło a jej?? pytałeś ją jak się z tym czuje?? słuchałeś gdy mówiła że cię kocha?? gdy prosiła żebyś wrócił?? dał wam szansę??  bo tobie źle?? a jej??!! I TERAZ MÓWISZ ŻE JĄ KOCHASZ??!!??!! jak kurrwa kochasz??!!
- bardzo mi przykro..... wstyd.... żałuję..... - dukał wystraszony gość. Zapieckowy i jako kot i jako mężczyzna był naprawdę duży. wściekły robił się jeszcze większy. srebrne zimne oczy miotały gromy a głos grzmiał w całym domku. aż się szklana góra trzęsła.
- Kocie..... - szepnęła czarodziejka czując że wie już co pomoże tej parze - czy możesz nam przynieść coś do jedzenia?? i kawa zdaje się "wyparowała" z dzbanka.
mrucząc bardzo brzydkie wyrazy KotZapieckowy poszedł do kuchni. MagicznaLalkarka sączyła resztkę kawy z filiżanki.
- mocne wejście - podsumowała występ Kota.
- raczej wyjście - sapnęła czarodziejka gdy huk ogłosił zamknięcie drzwi kuchennych za Zapieckowym.
- wiem co wam pomoże - zwróciła się do gościa wciśniętego w kanapę. - radykalne wybaczenie.
- ja..... ja wybaczyłem.... jej..... nie chciałem do tego doprowadzić..... nie chciałem żeby tak się stało..... nie byłem sobą.......... zrobię wszystko....... strasznie mi przykro..... wstyd że ją do tego doprowadziłem.... mam.... mam.... mam TO. - z kieszeni kurtki wyjął obrączkę pasującą do tej którą sam nosił na serdecznym palcu i wysunął w kierunku kocie łapki. - za te co pogubiliśmy.....
- nie. - przerwała mu czarodziejka wpatrzona srebrnymi oczami w jego ego serce i Duszę - nie usprawiedliwiasz. WYBACZASZ. i nie jej. ona tobie zresztą dawno wybaczyła. nie na darmo zamieniła się w kota. koty są mądre a ona tę kocią mądrość w sobie miała. wiedzę przedwieczną. wybaczyła tobie dawno. siłą wiedzy mądrości miłości.
teraz musisz wybaczyć SOBIE. sobie samemu. bez tego nie zbudujesz w swoim życiu NIC. ani sam ani z nią ani z nikim innym. nigdy. rozumiesz?? - zapytała.
- chyba..... chyba tak.... chyba rozumiem.... - szeptał gość wpatrzony w bladą twarz i pałające oczy.
- więc dopóki nie będziesz absolutnie pewien że rozumiesz i wiesz co zrobić będziesz kotem!! - i ledwie dostrzegalnym ruchem dłoni rzuciła czar zmieniający.
- miauk - nowy czarny kot siedział zdziwiony na kanapie obok MagicznejLalkarki.
- no paczaj jaki ty ładny ty..... - ta pomiziała go za uchem.
czarno-biała EverythingSweet podeszła do kocura i liznęła go delikatnie w policzek. kocurek przytulił się do jej mordki i tak sobie siedziały coś cicho szepcząc po kociemu.
- SPIEPRZAJDZIADU!! - dobiegło z kuchni potężne zaklęcie i świst ścierki.
- Babcia. - wyjaśniła MagicznejLalkarce czarodziejka. - Babcia gotuje bigos a Zapieckowy próbuje..... ciekawe ile ZOSTAŁO - zachichotała czarodziejka wracając do szydełkowania niemowlęcej czapeczki i włączając "żeby coś grało".

fot:Magda


nic lepiej nie opowiada o miłości zazdrości odejściu powrocie wybaczeniu.... nic.
https://www.youtube.com/watch?v=tKLIPxNULBg










w rolę "zamienionego-w-kota" wcieliła się Kitka która poleca się nieśmiało do adopcji u Magdy. 
Ci którzy Czytacie czyli PT Czytelnicy - zaglądajcie tam proszę.
https://kotyumagdy.wordpress.com/category/koty-do-adopcji/

wtorek, 3 marca 2015

i tyle kocich nieszczęść.......

- nałazłe kofa - wymamrotał ogromny czarny kocur wchodząc z kotem w pysku do saloniku czarodziejki i przybierając ludzką postać. plując kłaczkami posadził nowy przybytek na stoliku przed czarodziejką.
- to nie jest zwykły kot Kocie - powiedziała dziewczyna odkładając szydełkową robótkę. - przemiana magiczna celowana.
- aha. miała trafić do kociej czarodziejki?? - zapytał KotZapieckowy w ludzkiej postaci dotykając swego ludzkiego lekko zarośniętego policzka. widniał tam krwisty ślad kociego pazura. - drapnęła mnie zgaga.....
- wystraszona jest mocno. chyba nie bardzo wie co się stało. zupełnie jak ty przed laty. chodź podleczę. - i wyciągnęła dłoń w kierunku twarzy mężczyzny. ten ufnie wtulił policzek i czuł jak rana zabliźnia się błyskawicznie lekko piekąc. uwielbiał magiczny dotyk czarodziejki...... zamknął oczy i poddawał się kuracji.
- ej..... dość..... - szepnęła czarodziejka.
- nigdy nie mam dość...... - niechętnie zabrał twarz z jej dłoni. ucałował w podziękowaniu.
a czarno-biały kotek siedziała grzecznie na stole mrugając okrągłymi oczkami.
- gdzie ją znalazłeś??
- a tam. na działkach. poszedłem sprawdzać czy przebiśniegi kwitną. i trafiłem na tę małą zmarzniętą zabeczaną piekielnicę. napalę w kominku bo jednak wieczory są zimne. a ty sobie z nią pogadaj. - i poszedł po drwa. tym razem normalne. drewniane. bez czarnomagicznych domieszek.

- hm..... chcesz kawy?? - zagadnęła czarodziejką kotkę.
- nnnnnie...... nie wiem czy mogę..... nie wiem czy dobrze trafiłam..... chciałam do czarodziejki co pomaga..... złamanym sercom...... i....... - rozpłakała się kotka.
- trafiłaś bardzo dobrze. Zapieckowy cię znalazł i przyniósł.
- ..........i jestem kotem?? - kotka przyglądała się sobie w szklanym blacie stolika.
- jesteś. jesteś bardzo ładnym troszkę zaniedbanym kotem. nie porównałaś czasem swojej sytuacji życiowej do jakiegoś kociego życia?? - spytała czarodziejka dobrze wiedząc że tak było.
- taaak...... pomyślałam że on...... on potraktował mnie jak działkowego kota!! - znowu kicia zaniosła się łkaniem.
- może jednak napij się kawy i opowiedz mi swoją historię. jeśli mam ci pomóc. Zapieckowy parzy magiczną kawę. koi nerwy. otwiera serca i umysły. - czarodziejka podsunęła szeroką białą filiżankę pod śliczny koci pyszczek.
kotka zaczęła chłeptać kawę i opowiadać.
- byłam kobietą. szczęśliwą. kochaną. miałam moją wymarzoną pełnię której tak długo szukałam: kochałam i byłam kochana. kilka lat powoli budowaliśmy nasze szczęście. nasz dom. szukaliśmy naszego miejsca w świecie. rzucało nas to tu to tam..... i było nam obojętne dokąd rzuci nas Los bo oboje uważaliśmy że najważniejsze że jesteśmy razem. i że razem poradzimy sobie ze wszystkim. - kotka pomlaskała jęzorkiem w kawie - dobra ta kawa.....
- przeszliśmy razem tak wiele. - kontynuowała swoją opowieść - ostatni rok był straszny.... dotknęło nas mnóstwo nieszczęść. bieda. bezdomność. zawiedzione zaufanie. a jednak przeszliśmy to wszystko. znaleźliśmy pracę. dom. wydawałoby się że wychodzimy na prostą. i nagle coś zaczęło się psuć.... - kotka w zamyśleniu znowu popiła kawy. - do kolejnego mieszkania przenosiliśmy się już skłóceni. nie potrafiąc się porozumieć. nawet nie wiedząc tak naprawdę o co się kłócimy. padały potężne słowa. wyzwiska. żadne z nas tego nie chciało a jednak to się działo......
- znowu urok czuję.... jakaś passa urokowa cholerra nadała.... - mruknęła czarodziejka.
- tak mi się wydawało. że to nie nasze. nie z nas wynika..... - miauknęła kotka - jednak stało się. on postanowił że nie będziemy już razem. ale nie wyprowadził się z naszego mieszkania. tylko przestał ze mną sypiać. przestał w naszym mieszkaniu sypiać. powiedział że jestem dorosła i dam sobie radę w życiu. że ludzie dorośli muszą sobie umieć poradzić. i on idzie teraz budować swoje nowe lepsze życie sam. beze mnie. bo się skończyło i "czasem tak bywa". jednak nigdy nie powiedział mi że mnie nie kocha..... i czasem przychodził. przyniósł mi coś do jedzenia. zrobił coś do picia. przyniósł kawę..... - pochłeptała.
- zachorowałam. nie było go gdy 2 dni leżałam z gorączką. zaczynało się zapalenie płuc. zmuszałam się żeby wstać. zrobić sobie herbatę. wziąć leki. gdy przyszedł było mu chyba głupio że mnie tak zostawił. ale nie powiedział nic. zniknął a gdy przyszedł przyniósł mi wkład do łóżka i skręcił łóżko. żebym nie chorowała na materacu na podłodze. wydawało mi się że chciał mnie znowu przytulić..... - łyk kawy zniknął w kocim pyszczku.
- dałam mu jedzenie. smsami rozmawialiśmy jak to ma przyrządzić. przypomniało mi się jak na samym początku.... gdy tak bardzo mnie kochał..... w podobny sposób robiliśmy razem placki ziemniaczane. i zamawiałam dla niego pizzę........ z ogórkami....... - kocia łza skapnęła do kawy.
- trzymałam się jakoś. dbałam o siebie. ubierałam malowałam. jednak czułam się coraz gorzej. zapalenie płuc sobie poszło ale bolało mnie serce. zrozumiałam że pęka. że tej sytuacji kochania-nie-kochania bycia-nie-bycia razem nie może znieść. - zamyśliła się na chwilę. jakby to co miała powiedzieć było bardzo trudne. cała ta historia była trudna. czarodziejka wcale się nie dziwiła i słuchała uważnie.
- kolejny raz przyszedł po pięciu dniach. przyniósł jedzenie. jednak ja czułam się już bardzo źle. poprzedniego wieczoru serce mi pękło już całkiem. płakałam długo i łkałam że nie mam już sił. że dłużej nie wytrzymam. zasłabłam w łazience..... rano było jeszcze gorzej. dowiedziałam się że umarł mały koteczek który był bardzo chory bardzo kochany i wszyscy chcieli żeby wyzdrowiał. i czułam się źle i płakałam i byłam słaba i widziałam że on widział że przejmował się że może nawet chciał przytulić powiedzieć że chce wrócić i czy może.......
już miałam mu powiedzieć żeby wrócił....... że przecież go kocham........ że takie życie mi się nie podoba. nie może tak być że jestem jak ten ukochany rozpieszczony domowy kot wystawiony na działkę. bo był w domu ale się znudził może firankę zniszczył może się okocił może napsocił i wystawia się go z domu. nie na ulicę. bo szkoda. może się coś stać albo ktoś inny sobie śliczną kicię zabierze. wystawia się na działki. tam sobie koty radzą. więc i ten domowy sobie poradzi. i odwiedza się go i przynosi jedzenie i sprawdza czy żyje bo..... ma się wyrzuty sumienia. bo jeszcze się kocha jednak tego kota........ bo...... nie ma się jednak odwagi wziąć go z powrotem do domu........ a ten kot kurrwa cierpi!! i wcale nie daje sobie rady!! chce do swojego domu!! do swojej rodziny!! serce mu pęka i umiera z każdą chwilą z żalu z tęsknoty z miłości!! - wykrzyczała swój żal kotka.
- .....i poczułam że dzieje się ze mną coś dziwnego.... ocknęłam się wśród ogródków działkowych. jako kot. i przede mną stał wielki czarny kocur. wystraszyłam się i go drapnęłam.......
- a on zabrał cię do jedynej osoby która może pomóc. tak uważa. ale podobno miłość jest ślepa - zaśmiała się czarodziejka - głaszcząc miękkie futerko.
- a dasz radę pomóc?? - miauknęła kotka.
- na razie sobie tu zostań w kociej postaci. jeśli twój mężczyzna nie odszedł tak naprawdę bo cię kocha i właściwie to nie chce żyć bez ciebie - to cię znajdzie. odczaruje i zabierze. ja daję ci ciepły kąt i kocią karmę.
- ale nie śpi w łóżku!! - krzyknął od strony kominka Zapieckowy brudnym od popiołu palcem drapiąc się po długim nosie. - zresztą..... ja już tam chyba słyszałem jakieś tęskne nawoływania. zdaje się że tej wścieklicy już ktoś szuka.
- no i niech sobie poszuka. potęskni. i dobrze zrozumie co warte życie gdy nie ma go z kim dzielić. gdy zniknie ktoś komu się ufa zwierza kogo się kocha. z kim kiedyś chciało się tworzyć rodzinę i to się udawało. to ot tak samo z siebie nie znika. a praca znajomi brak czasu..... to wszystko da się ogarnąć. o wiele łatwiej gdy ma się świadomość że ukochana "kocica" czeka w domu. z ciepłym jedzeniem. w ciepłym łóżku. jest się do kogo przytulić. - mówiła czarodziejka do zasypiającej kotki.
- jest taka słodka gdy się uspokoi..... popatrz.... - zwróciła się do dużego chłopaka.
- yhy.... jak śpi. wygląda na to że mamy kolejnego kota - mruknął Zapieckowy. - jak ją nazwiesz??
- EverythingSweet - odparła bez zastanowienia czarodziejka.
- kocham cię wiesz?? - zapytał on.
- wiem. - odpowiedziała ona.
i oboje pogłaskali czarno-białe futerko małej śpiącej kotki.









zdjęcie pochodzi od moich znajomych którzy całe swoje życie poświęcili i podporządkowali pomocy kotom. i czynią to z wielkim oddaniem i miłością. na zdjęciu najprawdziwsza działkowa kotka odłowiona do sterylizacji. śliczna ale dzika. jednak dla jej urody zdecydowałam dedykować jej bajkę. tyle mogłam podarować od siebie. 
jeśli ktokolwiek z Czytelników zechce wesprzeć Magdę i Tomka w ich działalności - oto przydatne linki: 
każdy grosz się liczy a ja bardzo bardzo dziękuję!!


fot:Magda Skrobosz

środa, 25 lutego 2015

zepsuta walentynka

- twój kaszel i smarkanie słychać za SiódmąGórą i za SiódmąRzeką - sarknęła Smok wsuwając się do czarodziejkowej sypialni.
- ehe ehe ehe............!! - zaniosła się kaszlem czarodziejka próbując wykrztusić jakieś słowa.
- wiem wiem. firanki zasłonki pierdółki. już się uczłowieczam - westchnęła Smok siadając na brzegu łóżka.
- zarwałabyś...... łóżko...... - wycharkała jego właścicielka sadowiąc się wśród poduch.
- już nie. co się stało?? zawsze byłaś zdrowa.
- byłam i sie zmyłam. tu złapałam grypę tam się przeziębiłam do tego to drzewko cholerrne ostatnio 
i masz..... babo placek. a właściwie leżenie plackiem bo w płuca idzie. co ja tak kulinarnie zaraz.......?? - czarodziejka obtarła cieknący nos.
- płucka na słodko-kwaśno mam ci zrobić?? - zapytała zaskoczona Smok.
- broń Boże!! nie cierpię podrobów!! jemu wątróbki możesz nasmażyć. - wskazała chrapiącego w fotelu wielkiego czarnego kota. - pilnował mnie całą noc bo mi temperatura skakała kaszel dusił i bał się że zdechnę marnie.
Smok już się podnosiła by udać do kuchni bo żal jej i Kota i czarodziejki choć wątróbki jako żywo przyrządzać nie lubiła gdy rozległo się wołanie o pomoc i czarodziejka znikła.

- ochrystepanie ileż się ciebie naszukałam - krzyknęła Smok na widok czarodziejki zatulonej w kołdrę stojącej w mroku pod zamkniętym krakowskim sklepem. 
fot:MagicznaLalkarka
- fakt. daleko mnie poniosło. ale tak działa wezwanie na pomoc. jeśli ktoś zawoła mnie imiennie - wsysa mnie natychmiast. szczęście że kołdrę złapałam.
- kto wezwał?? pusto tu. - Smok rozejrzała się dookoła.
- ona - czarodziejka wskazała ciało leżące na ziemi.
- żyje?? - pociągnęła nosem Smok.
- ledwo. i raczej wolałaby nie żyć. zabita Miłość.......
- ale..... co u Licha!!?? przecież są walentynki!! - ryknęła Smok.
- ćśśśśśś........ nie budź Licha. - czarodziejka rozejrzała się czy zza krzaka nie wyskoczy ludzik w zielonym ubranku. - właśnie. walentynki. dziwne miejsce......... to tu 4 lata temu Licho znalazło KotaZapieckowego. też w walentynki.
- dobra. ale wzywał ciebie - tak?? więc czy to nie ciebie powinno zassać wtedy tak jak teraz?? - dopytywała Smok.
- owszem. ale Licho kocha koty i mnie wyprzedziło. MUSIAŁO być pierwsze. żeby TEN kot na pewno trafił do mnie. - uśmiechnęła się czarodziejka na to wspomnienie. - teraz pytanie co my tu mamy..... luty. śnieg. mróz. a ona w koszulinie tylko. nieźle pieprzło........
- cud że żyje - stwierdziła Smok.
- woli nie żyć. praktycznie już nie żyje "bo co to za życie".
- czytasz w jej myślach?? - zapytała Smok.
- tak. i w tym co tu widzę. - czarodziejka przegarniała kolorowe okruchy wśród żwiru na ścieżce. - Serce pęknięte na tysiące kawałków. Dusza pokruszona może na więcej.
- bardzo go kochała?? - Smok różowymi pazurami zgrabnie wygrzebywała tęczowo lśniące kawałki Duszy spośród szarych żwirków.
- nadal kocha. on ją też. dlatego przeżyła. przeogromna jest siła miłości. - czarodziejka grzebała myślami wśród swoich pudełek. - jest!! - przywołała srebrne puzderko w kształcie serca. - ratujmy co się da.
i obie wraz ze Smok skrzętnie zbierały okruchy.
Smok - tęczowe Duszy.
czarodziejka - czerwone Serca.
ciało w koszulce w koty oddychało słabiutko okryte kołdrą czarodziejki. "taka sama jak moja....." pomyślała czarodziejka patrząc na ubłoconą nieświeżą koszulkę dziewczyny. jej własna była czyściutka i pachnąca. KotZapieckowy ją uprał wysuszył i dał rano do założenia po tej okropnej nocy. "Zapieckowy kocha mnie i moje koszulki" myślała tkliwie a czerwone drobinki same wpadały jej w palce. składała wszystkie do srebrnego puzderka.
- zebrałam wszystkie odłamki Duszy - oznajmiła Smok potrząsając słoiczkiem.
- tez jestem gotowa - czarodziejka zatrzasnęła wieczko. - bierzemy do leczenia.
- a........... ciało??
- też. ale ona tak nie chce żyć. bez Serca. bez Duszy. bez swojej Miłości.
- co robić?? jaka rada?? - pytała Smok - zanim zdołasz poskładać te tysiące puzzli z powrotem w Serce i Duszę chyba z tysiąc lat minie. żaden człowiek tyle nie przeżyje.
- oH...... dam radę w zaledwie 200 lat. - wzruszyła ramionami czarodziejka. - zatrzymamy jej oddech. niech stanie się lalką. ja będę składała Serce i Duszę. ciało naprawi MagicznaLalkarka. jest doskonała w przywracaniu urody i życia.

- gdzieś ty była!!?? - wysoki mężczyzna chwycił czarodziejkę w objęcia ledwo pojawiła się w domku na szczycie szklanej góry. - przemarznięta!! chora!! do łóżka!! natychmiast!!
- .........wezwanie..........było...............Kocie.......... - próbowała wyjaśnić czarodziejka.
- wiem wiem..... cicho. już. wiem. praca. obowiązki..... odchorujesz to teraz. - wziął ją na ręce i zaniósł do łóżka. jak ona kiedyś nosiła jego gdy był tylko rozbitym przygarniętym kotem.
jego Serce i Duszę też poskładała.
mógłby już odejść.
żyć sam dla siebie.
był już zdrów.
ale...........
przecież ją kocha. i tylko dla niej i przy niej jest i mężczyzną i Kotem..........

niedziela, 15 lutego 2015

pasmo uroczych nieszczęść


- a co tu się dzieje?? - zawołała przerażona Smok wchodząc do domku czarodziejki. 
ogień w kominku wygaszony. zimno. zapłakana czarodziejka zwinięta w kłębek na kanapie. 
w kącie pokoju Smok dostrzegła rachityczne poczerniałe uschnięte drzewko. a pod drzewkiem szalał wściekle prychający KotZapieckowy.


- wątpliwa ozdoba. - rzekła Smok wylakierowanym na czerwono pazurem wskazując drzewko. - skąd to wytrzasnęłaś??
- dostosuj się - stęknęła z kanapy czarodziejka.
- ale że co?? że to ci się podoba??!! - zdziwiła się Smok.
- nie. wcale. gabarytowo się dostosuj. strącasz firanki. 
- oH. przepraszam cię.... - zmitygowała się Smok przybierając ludzką postać. też dorodną.
- siedź spokojnie i uważaj na Kota. - uprzedziła czarodziejka.
- a co?? kawy też nie ma??!!
- kawy już od dawna nie ma. kawy. tańców. czułości. nic. - po twarzy czarodziejki popłynęły łzy. 
- jak to NIE MA?? bo co się stało?? - zadziwiła się Smok.
- drzewko. to szkodnik jakiś chyba jest.... 
- a skąd to masz?? nieudany eksperyment choinkowy??
- a to to wredna kuzynka moja jest..... była..... jest. - westchnęła czarodziejka ze strachem zerkając na KotaZapieckowego szarpiącego papierowe wstążki na drzewku.
- kuzynka?? - nie dowierzała Smok.
- yhy..... najbliższa. traktowana jak siostra. przyjaciółka. powierniczka. niestety swoje moce zaczęła wykorzystywać źle. bardzo źle. stała się specjalistką od niszczenia związków. ale nie na zamówienie. zapomniała że istnieje wolna wola i wbrew niej nie wolno działać magią. uzurpowała sobie prawo wiedzieć lepiej kto z kim nie powinien być. niszczy wszelkimi środkami i za wszelką cenę - czarodziejka przez chwilę przyglądała się tlącej końcówce cienkiego miętowego papierosa - zniszczyła swoje małżeństwo. rozwiodła dwóch kochanków. jakby wynajdywała specjalnie żonatych mężczyzn by ich rozdzielić z żonami. skłócić z rodzinami. ostatnio wzięła się za buntowanie przeciwko mężowi własnej siostry. i wrąbała się w nasz związek z Zapieckowym. - czarodziejka zgasiła papierosa w pełnej niedopałków popielniczce i cofnęła dłoń zanim dosięgła jej czarna kocia łapa z wyciągniętymi pazurami.
- ale..... przecież.... to KOT!! - zdziwiła się Smok.
- no tak. ale nasz związek był taki jakich ta czarownica nie lubi. szczęśliwy. stabilny. spokojny. próbowała nas rozdzielić. więc się nieco odwinęłam i..... zamieniła się w drzewko. uschłe. stoi sobie tu i straszy a ja nie bardzo wiem co z tym fantem zrobić. to drzewko.... chyba szkodzi. jadowite jakby. Zapieckowy je drapał jak zwykły drapak. potem oszalał...... nie tylko przestał palić w kominku i robić kawę..... o przytuleniu i wspólnym spaniu nie wspominając..... nie tylko ucieka na całe dnie
i noce z domu...... - zawiesiła głos czarodziejka sięgając po kolejnego papierosa.


- to jego sprawka?? - Smok przyglądała się głębokim śladom pazurów na szyi czarodziejki i jej pogryzionym ramionom. 
- tak.... stał się obcy i wrogi. ucieka ode mnie. nie pozwala się nawet dotknąć. aż rzucił się na mnie z pazurami i zębami...... znikło wszystko co nas łączyło...... - rozpłakała się czarodziejka gorzko.

fot.eMcE

Smok podeszła do drzewka i pociągnęła nosem.
- śmierdzi czarną magią na odległość. nic dziwnego że Kot oszalał. małpa cholerrna rzuciła na was urok. nie możesz tego tu trzymać. zniszczy was bezpowrotnie. a to już byłaby niepowetowana strata. - Smok podrapała srebrnym nożykiem korę drzewka. wypłynął sok czarny i lepki jak smoła. równie śmierdzący.
- uuuuu..... same nie damy rady - zaopiniowała Smok. przez elegancki smartfonik zadzwoniła do koleżanki. - DobraMoc przybędzie wieczorem. do tego czasu opanuj Zapieckowego. Duszy mu nie tknęła trucizna. ani jego najgłębszych uczuć do ciebie.
czarodziejka wystraszoną kocią Duszę zamknęła w swej sypialni. tam Kot zawsze czuł się bezpiecznie i spokojnie.
a całą kocią Miłość upakowała w maskotkę. małego zadziornego czarnego kotka. który kiedyś prawą stopą wdepnął w kupę. a w pupie ma 37 kulek. żeby mógł siedzieć. i w ogóle wygląda jak nietoperz. Kocurrek. ciało Zapieckowego legło pod drzewkiem. pozbawione Miłości i Duszy oddychało tylko powoli. czarodziejka okryła je kocem. odważyła się delikatnie głasnąć lśniącą aksamitną czarną sierść. jakże kochała ten dotyk.......
DobraMoc przybyła zgodnie z zapowiedzią ledwie zapadł zmierzch. osłabiła urok na tyle by trucizna przestała tętnić w drzewku. wówczas czarodziejka i Smok porąbały je na drobne kawałki i wszystkie wepchały do kominka. Smok jednym fuknięciem roznieciła ogień. czerwone i niebieskie płomienie szybko ogarnęły szczapy i je spopieliły. 
DobraMoc wygarnęła ostrożnie wszystek popiół i wracając do domu wyrzuciła nad PrzepaściąBezkresną. przepadły tam na zawsze. stamtąd nie ma powrotu.
KotZapieckowy ocknął się z letargu podszedł do kanapy i siadł przed czarodziejką. jego twarz przybrała znowu spokojny wyraz. wyciągnął łapę i palcem delikatnie dotknął ran czarodziejki które sam zadał w amoku. kocia Dusza wróciła z swej bezpiecznej kryjówki i wniknęła we właściciela. przytuptał Kocurrek i oddał kociemu sercu schowaną w sobie Miłość. 
KotZapieckowy zwinął się w kłębek. łeb złożył na stopach czarodziejki i zasnął.
i nawet jej łzy kapiące na kocie uszy i długi nos mu nie przeszkadzały.
bo to były łzy szczęścia. ulgi. nareszcie.
- kocham cię DługiNosie - wyszeptała czarodziejka kładąc palec wskazujący na kocim nosie.....

niedziela, 16 marca 2014

zapach chleba



- mmmmmmmmmm............ co tak cudownie pachnie u ciebie?? - zapytała wielka Smok sadzając z gracją swe szmaragdowo-szafirowe ciało na kanapie. pięknie się zresztą komponowała 
z aksamitnym obiciem. 
- bieda - odparła czarodziejka.
- CO??!! chcesz mi powiedzieć że BIEDA tak pięknie apetycznie pachnie?? - ryknęła Smok niechcący puszczając kilka iskier. 
- no tak. chleb pieczony w domu jest tańszy. czy możesz przyjąć ludzką postać?? nieco się..... nie mieścisz. - poprosiła czarodziejka uprzejmie swą koleżankę.
- istotnie. troszkę mi skrzydła drętwieją - powiedziała wysoka blondynka czyli ludzka postać pani Smok. - to co z tym chlebem 
i biedą?? żartujesz sobie?? pieczesz bo tak jest zdrowo i chcesz być eko??
- no nie. jakoś dawno zleceń żadnych nie miałam. to i pieniądze się skończyły. oszczędzam na czym się da. wydaję tylko na to co najkonieczniejsze. 
- to jak zarabiasz na to co najkonieczniejsze?? 
- koralikami i chlebem. - czarodziejka pokazała robótkę trzymaną w ręku. był to misternie pleciony sznur 
z drobniutkich koralików. 
- jakie to śliczne!! - zachwyciła się Smok - zrobisz mi też?? 
- wiedziałam!! każda tak ma - zobaczy i chce. to chyba zaraźliwe - roześmiała się czarodziejka. - zrobię ci. tylko powiedz jaki czar mam wpleść. bo one magiczne są. te moje koraliki.
- no jak miałyby nie być magiczne?? nie dość że czarodziejka je robi to jeszcze tyle serca w nie wkładasz!! ja chcę..... e tam. sama wiesz najlepiej co mi wczarować. - stwierdziła Smok. 
- a gdzie Zapieckowy?? - zainteresowała się dla odmiany. - chyba nie ma mi za złe tego kichnięcia ostatnio?? to było naprawdę niechcący!! i tylko lekko osmoliłam mu ogon.....
- nie. wybaczył ci już dawno. ale teraz pracuje. łapie myszy w sąsiednich zamkach. szczury z królestw wyprowadza. albo sąsiadom drwa rąbie. choć zima się kończy więc i ten zarobek zniknie..... - odpowiedziała zmartwiona czarodziejka.
Smok przyjrzała jej się wnikliwie. niebieskie oko kobiety lustrowało czarodziejkę po wierzchu a smocze zielono-bursztynowe zajrzało jej w duszę. zauważyła że czarodziejka wygląda jakby starzej. nie starzej a wręcz staro. poszarzała cera wychudzona buzia zaostrzone rysy. dostrzegła w duszy przeogromny smutek żal zmęczenie i strach. niepewność jutra a raczej smutną pewność że jutro wcale nie będzie lepsze. 
- czego ci brakuje?? jaki czar mam dla ciebie spleść?? - zapytała Smok.
- chcę mieć zawsze tyle pieniędzy by móc kupić zawsze to co mi potrzebne. nie ważne czy potrzebować będę chleb czy dom czy wakacje na bahamach. nie muszą spadać z nieba. bylem je bez problemu zarobiła. no i żeby Kot miał lepsze zajęcie niż to łapanie myszy.... rąbać drwa może. mięśnie sobie wyrabia - uśmiechnęła się czarodziejka. - chcę móc nie martwić się o przyszłość. 
- ale te cuda z koralików nadal będziesz robić?? - upewniła się Smok.
- tak. i chleb też będę piekła. domową czekoladę też zrobię. - obiecała czarodziejka. 

a trzaśnięcie drzwi wejściowych ogłosiło powrót KotaZapieckowego do domu. podśpiewując poskakał do kuchni robić kawę. "cześćSmok" rzucił po drodze.